Een machtig gevoel van onoverwinnelijkheid

Marcel van der Westen mag naar de Olympische Spelen. De hordenloper liep bij de FBK Games de limiet, een prestatie die gezien de omstandigheden niet voor mogelijk werd gehouden.

Gregory Sedoc (links) en Marcel van der Westen. Foto Eric Brinkhorst 23-5-2008 - Hengelo Haile Gebrselassi tijdens de persconferentie, een dag voor de FBK-Games. Een wereldburger te zijn die zich inzet voor zijn land. Eem topatleet die zichzelf nog niet als afgeschreven ziet en de limiet voor de 10 km voor de olympische spelen wil gaan halen morgen. foto eric brinkhorst24-5-2008 - Hengelo FBK-Games. foto eric brinkhorst24-5-2008 - Hengelo FBK-Games. v wetsen en sedoc naar olympische spelen! foto eric brinkhorst atletiek Gregory Sedoc (l) Marcel van der Westen Brinkhorst, Eric

Henk Stouwdam

Lieve van Mechelen nam zaterdag bij de FBK Games in Hengelo kennis van de harde wind, schudde haar hoofd en constateerde dat de omstandigheden de olympische limiet onhaalbaar maakten voor Marcel van der Westen, de hordenloper die zij nu anderhalf jaar traint. Maar de atleet scheerde over de hekjes, won de race en dook tweehonderdste van een seconde onder de tijdgrens voor ‘Peking’. Zijn Belgische trainster was stupéfait. „Ik weet dat Marcel beresterk is, maar met een tegenwind van 1,7 meter per seconde een tijd van 13,46 seconden lopen is fenomenaal.”

Toen Van der Westen (31) zich realiseerde dat hij ‘Hengelo’ had gewonnen én naar de Olympische Spelen mag, trad hij buiten zichzelf van vreugde. Zijn oerkreet moet tot in Duitsland hoorbaar zijn geweest en de bos bloemen, die hij na de finish in handen kreeg gedrukt, wierp hij al rennend in een vloeiende beweging in het publiek. Zijn primaire reactie toen hij eenmaal stilstond: „Man, dit is fucking special.”

Van der Westen ervoer het ook als gerechtigheid dat hij eindelijk iets groots te vieren had. Hoewel zijn talent onomstreden is, stond de hordenloper op belangrijke momenten vaak in de schaduw van Gregory Sedoc, zijn vriend en grote concurrent. Sedoc ging vier jaar geleden naar de Spelen in Athene, terwijl Van der Westen zes keer enkele honderdsten tekort kwam. Vorig jaar kaapte Sedoc de Europese indoortitel letterlijk voor zijn neus weg en vervolgens won zijn kameraad ook nog eens de FBK Games binnen de olympische limiettijd. Van der Westen droop toen geblesseerd af en kon Sedoc drie maanden later niet vergezellen naar de WK in Osaka. Maar zaterdag was alles anders en vierde Van der Westen zijn feestje. „Als ik het iemand gun, is het Gregory, maar ik was vorig jaar stinkend jaloers op zijn overwinning. De mooiste zege in Nederland is die bij de FBK Games.”

Tegenwoordig staat er een andere Van der Westen op de baan. Een atleet wiens loopvermogen is verbeterd en hordentechniek is verfijnd, maar vooral een man die barst van het zelfvertrouwen. „Alles klopt. Ik zit goed in mijn vel, omdat het lekker gaat op mijn werk (Van der Westen is vermogensbeheerder bij een bank, red.) en al lange tijd zonder pijntjes kan trainen. Bovendien had ik vandaag dat machtige gevoel van onoverwinnelijkheid, het gevoel dat ik alles onder controle had. Die momenten zijn schaars, maar zeer intens. En niet in geld uit te drukken. Ik zou het voor nog geen 20.000 euro willen ruilen.”

De ‘nieuwe’ Van der Westen is vormgegeven door Van Mechelen, de trainster uit Herentals, naar wie hij uitweek toen Ineke Bonsen hem anderhalf jaar geleden de wacht aanzegde. Die vertelde Van der Westen dat hij een schop onder zijn kont nodig had, omdat hij zijn mogelijkheden niet maximaal benutte. Van Mechelen gaf hem dat zetje, al ging het niet vanzelf. „Marcel is nogal eigenwijs en ongeduldig”, zegt de Belgische, die door die eigenschappen niet werd ontmoedigd. „Ik vond dat hij netjes over de horden ging, maar een slechte looptechniek had. Gewoon over honderd meter lopen was een drama. Ik zei: ‘Marcel, de dag dat jij goed leert lopen, word je sneller’. Al die looptrainingen accepteerde hij moeizaam. ‘Waar blijven die horden?’, vroeg hij voortdurend. Maar ik heb doorgedrukt.”

Naast lichte verbetering van techniek – „Marcel hield boven de horde zijn been zijwaarts in plaats van gestrekt” – werkte Van Mechelen aan Van der Westens mentale weerbaarheid. „Dat zal een typische vrouwelijke eigenschap zijn, want ik heb daar niet voor geleerd”, zegt Van Mechelen, die het een nadeel vindt dat Van der Westen zijn sport met een baan combineert. „Dat wringt, omdat het energie vraagt. Zou hij zeven- of achtentwintig zijn geweest, dan had ik hem gevraagd met werken te stoppen. Maar nu hij bijna 32 jaar is zou dat stupide zijn. Ik begrijp dat hij op deze leeftijd zijn maatschappelijke carrière niet kan afbreken. Desondanks gaan we proberen alles eruit te halen.”

En dat kan veel zijn, meent Van Mechelen. „Hij moet tot een tijd van 13,25 in staat zijn, misschien zelfs sneller. En de ervaring leert dat je met tijden tussen de 13,20 en 13,25 bij de Spelen vrijwel zeker in de finale staat. Je moet er alleen voor zorgen dat je die tijd op het moment suprême loopt. Er zijn wel twintig atleten die onder de 13,25 kunnen lopen. Maar garanties heeft niemand. Op grond van de persoonlijke records van alle hordenlopers in Hengelo had Marcel zaterdag niet kunnen winnen. Toch won hij. Hij moet in Peking op het beslissende moment dezelfde mentale hardheid tonen.”

Tijdens de Spelen is Van Mechelen acht maanden zwanger en kan zij Van der Westen niet begeleiden. Die taak wordt dan waargenomen door Marita van Zwol, de trainster van Sedoc, die zaterdag met een tijd van 13,63 vormbehoud toonde en zich daarmee eveneens voor de Olympische Spelen plaatste.