‘Als asielzoeker mag je alleen ademen’

Mehdi Kazemi (19), de homoseksuele Iraniër wiens asielaanvraag vorige week door Groot-Brittannië werd gehonoreerd, heeft een open brief naar deze krant gestuurd waarin hij terugkijkt op zijn asielprocedure.

Kazemi had enkele jaren geleden asiel aangevraagd in Groot-Brittannië, nadat bleek dat zijn toenmalige vriend in Iran ter dood was gebracht. Groot-Brittannië wees zijn asielverzoek aanvankelijk af, en ook Nederland, waar Kazemi later neerstreek, wees twee maanden geleden zijn verzoek af.

Onduidelijk is waarom Groot-Brittannië de Iraniër nu wél asiel heeft verleend. In zijn brief schrijft Kazemi zelf dat het Britse parlementslid Simon Hughes een grote rol heeft gespeeld. ‘(..) hij legde mij uit dat hij aan het Britse ministerie van Binnenlandse Zaken en aan de regering zou vertellen waarom mij toestemming zou moeten worden verleend om in het land te blijven.’

Een aantal citaten uit Kazemi’s brief:

‘Vanaf het moment waarop ik hoorde dat mijn toenmalige vriend was geëxecuteerd, is het leven erg zwaar geweest. Ik was erg bang voor hetgeen mij zou kunnen overkomen. Daarom vroeg ik asiel aan in het Verenigd Koninkrijk. Ik wist dat de Britten homoseksualiteit tolereren en dat de regering mensen dezelfde rechten verleent, ongeacht hun seksuele geaardheid. Dus toen mijn aanvraag werd geweigerd, was ik verbijsterd en erg teleurgesteld. Ik had meer verwacht.’

‘Ik besefte dat ik niet veilig was in het Verenigd Koninkrijk, dus ik besloot te vluchten. Ik had naar Canada willen gaan, maar werd gearresteerd in Tsjechië en naar Duitsland gebracht, en toen vluchtte ik weer naar Nederland. Ik had gehoord dat Nederland een tegemoetkoming had voor homoseksuele asielzoekers uit Iran, en de wet er eerlijker was.’

‘Ik heb ongeveer een jaar in Nederland doorgebracht na mijn asielaanvraag. Het was een heel moeilijk jaar. Asielzoekers hebben geen echte rechten. (...) Je mag niet studeren, werken, of wat dan ook. Je mag alleen ademen. Uiteindelijk werd mijn aanvraag opnieuw geweigerd.’

‘Vorige week maandag hoorde ik dat de Britse regering mij asiel heeft verleend voor vijf jaar. Ik kan niet beschrijven hoe goed ik me voel. (...) Ik heb het gevoel dat ik weer mag leven, en vooruit kan kijken. (...) Ik zou heel graag naar de universiteit gaan om farmacologie te studeren.’

Lees de volledige, Engelstalige, brief van Mehdi Kazemi via nrcnext.nl/links