Moederschap en carrière versterken elkaar

Oprichter/hoofdredacteur van SEN Magazine en lid van Women on Top. Lid van de Taskforce DeeltijdPlus, die het vanzelfsprekend wil maken dat vrouwen in grotere deeltijdbanen werken.

Ouderschapscultuur, arbeidsparticipatie door vrouwen en de ondervertegenwoordiging van vrouwen in bepaalde (top)functies: er wordt weer volop over gediscussieerd. Het kabinet heeft er zelfs een ‘Taskforce DeeltijdPlus’ voor in het leven geroepen. Terecht, want vrouwen zonder betaald werk of in een kleine deeltijdbaan maken zichzelf kwetsbaar.

Voor mij was het een bewuste keuze om te blijven investeren in mijn carrière. Die keuze past bij mijn thuissituatie, financiële en intellectuele mogelijkheden. Mijn keuze om fulltime te blijven werken is mede gebaseerd op een artikel waarin stond dat uit een onderzoek bleek dat jongens trots zijn op een ‘carrièremoeder’. En het klopt: mijn zoon vindt het reuze interessant wat ik allemaal doe en iedereen mag weten dat zijn moeder journalist is.

Bovendien geloof ik heilig in de wisselwerking. Doordat ik mij kan ontplooien, ben ik gelukkig. En omdat ik gelukkig ben, straal ik dat uit naar mijn kind. Mijn moederschap en mijn carrière versterken elkaar.

Voor mij werkt de combinatie dus, maar ik begrijp heel goed dat veel Nederlandse vrouwen in deeltijd werken. We hebben het goed in Nederland, we kunnen rondkomen van één of anderhalf inkomen per gezin. Waarom zou de vrouw dan meer moeten werken? Waarom zouden kinderen door ‘vreemden’ moeten worden opgevangen als de moeder dat zelf kan? Zoals de moeder die na 25 jaar huwelijk was gescheiden. Haar man had altijd gewerkt, zij zorgde voor de kinderen. Na de scheiding mocht zij in het huis blijven wonen en ontving ze maandelijks een goede alimentatie. Natuurlijk heeft zij de carrière van haar man mede mogelijk gemaakt, maar zij is wel altijd financieel afhankelijk van hem gebleven. Voor haar is het goed afgelopen, maar dat geldt helaas niet voor veel andere vrouwen.

Een argument om vrouwen uit te dagen om meer en langer aan het werk te gaan is de vrijheid die je ermee wint.

Kijk naar de hoogopgeleide allochtone vrouwen in Nederland. Veel van deze vrouwen scoren beter en hoger op het gebied van studie en werk dan hun vaders, broers en mannen. Ook zijn ze gedrevener en ambitieuzer dan hun autochtone zussen. Koste wat kost kiezen deze vrouwen voor hun werk en of carrière, ook na de komst van kinderen. Dat is niet zo verwonderlijk, want veel allochtone vrouwen zien studie en werk als legitieme reden voor vrijheid. Alles wat nodig is voor school of werk mogen ze doen. Daarbuiten worden ze beperkt in hun vrijheden als vrouw. Voor een Nederlandse vrouw, die geniet van alle persoonlijke en culturele vrijheden, is studeren of werken geen ‘must’ of een ‘way-out’ om vrijheid te genieten.

Maar is de Nederlandse vrouw wel echt vrij? Anno 2008 kan maar 40 procent van alle werkende Nederlandse vrouwen in hun eigen onderhoud voorzien. Let wel, in dit cijfer zijn werkende vrouwen meegenomen die moeten rondkomen vanaf het bijstandsniveau, dus vanaf 900 euro per maand. Deze feminisering van de armoede kan, nee, moet bestreden worden. Het is de hoogste tijd voor een cultuuromslag. Laat vrouwen ophouden met denken dat zij slechte moeders zijn als zij buitenshuis werken. En werkgevers moeten het voor vrouwen makkelijker maken om een baan en zorg voor de kinderen te combineren. Waarom gebeurt in Nederland niet wat in landen als Amerika, Turkije, Spanje en Zweden wel gebeurt, namelijk dat een vrouw nog zelfs tijdens zwangerschaps- of ouderschapsverlof een telefoontje krijgt dat ze promotie heeft gemaakt? Als vrouwen zich gewaardeerd voelen, zullen ze veel gemotiveerder zijn dan wanneer er ‘goedemiddag’ wordt geroepen als zij om kwart over negen op haar werk komt. Wat is er mis mee als iemand iets later op het werk verschijnt? En soms iets eerder naar huis gaat? De negen tot vijf mentaliteit in Nederland is voor veel ouders funest. Veel landen gaan hier veel flexibeler mee om. Die flexibiliteit kun je dan weer terug verwachten van de ouders: wat is er mis mee om eens een keer op zaterdag of ’s avonds te werken?

Vrouwen moeten gestimuleerd worden in grotere deeltijdbanen of fulltime te gaan werken. Nu ontbreekt daarvoor nog een financiële prikkel. Maar een kleine deeltijdbaan maakt vrouwen financieel kwetsbaar als er plotseling iets op hun werk verandert of binnen het gezin. Het maakt ze kwetsbaar omdat ze hun talenten niet volledig ontwikkelen. Het raakt ook de Nederlandse samenleving als het gaat om het in stand houden van het voorzieningenniveau in de (nabije) toekomst. En last but not least: bedrijven waar de man/vrouwverdeling gelijk opgaat doen het beter dan die waar de personele samenstelling grijs ziet van eenzijdigheid.