ik@nrc.nl

Hagelslag was vroeger bij ons thuis een exclusiviteit. Niet uit schraalheid, maar kaas en vlees op bruine boterhammen werden gezonder bevonden in de opbouwfase.

Kunstmatige schaarste creëert echter begeerte: áls er dan eens hagelslag in huis was, moest die worden verstopt om ten minste langer dan één dag mee te gaan.

Veertig jaar na mijn kindertijd sta ik met neefjes, broer en zwagers op de camping. Mannenweekeinde. Een groot pak pure hagelslag staat op de kampeertafel. „Mijn vader”, zegt het zoontje van mijn broer, „die zet een pak hagelslag zó aan zijn mond.” Hij maakt een gulzig gebaar alsof hij een glas bier weggiet.

„Ja”, roept het zoontje van mijn zus, „dat doet mijn moeder ook!”