Historisch imago

Terwijl het kabinet de afgelopen dagen Verantwoording met een hoofdletter aflegde over het beleid en de behaalde resultaten in het afgelopen jaar, berichten alle onderzoeksbureaus en opiniepeilers dat dit het minst populaire kabinet is in minstens veertig jaar. Dat is een hele prestatie, want de vorige drie kabinetten Balkenende waren stuk voor stuk ook al de minst populaire kabinetten van de afgelopen veertig jaar.

Toen Balkenende IV aantrad, was het zich hiervan terdege bewust. Daarom werd bij het aantreden ongekend geïnvesteerd in een positief imago van het nieuwe kabinet. De nieuwe ministersploeg werd niet gepresenteerd in de Kamer, maar in een inmiddels al weer vergeten talkshow. Het nieuwe kabinet begon niet met regeren, maar ging eerst honderd dagen met voor veel geld aanbestede bussen op tournee door het land. Men zou het helemaal anders gaan doen. Men zou gaan luisteren naar de mensen. Ongekend! Moeilijke dossiers die de populariteit van het kabinet in gevaar zouden kunnen brengen, werden vooruitgeschoven naar een volgende regeerperiode. Twee programmaministers gingen hippe speerpunten een smoel geven, zoals de altijd gezellige prachtwijken en de altijd gezellige jeugd en het altijd gezellige gezin.

Zodra er iets ingewikkelds voorviel, zoals ruzie over de versoepeling van het ontslagrecht, werd in allerijl besloten tot uitstel. Moeilijk haalbare doelen werden uitbesteed aan commissies. Er werd flink geïnvesteerd in externe adviseurs en spindoctors voor de individuele ministers.

Welbeschouwd is de investering in het eigen imago het enige concrete kabinetsbeleid van het afgelopen jaar. Aan andere dingen, zoals wetgeving of gewoon regeren, is het kabinet nog niet echt toegekomen. Het lijkt me redelijk dat het kabinet in deze week van Verantwoording met een hoofdletter wordt beoordeeld op het gevoerde beleid en niet op het beleid dat er bij in is geschoten. Een dichter beoordeel je tenslotte ook op de gedichten die hij heeft geschreven en niet op de gedichten die hij had moeten schrijven. Dus wat heeft dit beleid van investering in de eigen populariteit opgeleverd? Een historisch dieptepunt.

Ilja Leonard Pfeijffer