Hagelslag

Hagelslag was vroeger bij ons  thuis een exclusiviteit. Niet uit  schraalheid, maar kaas en vlees op  bruine boterhammen werden gezonder bevonden in de opbouwfase. Kunstmatige schaarste creëert  echter begeerte: áls er dan eens hagelslag in huis was, moest die worden verstopt om ten minste langer  dan één dag mee te gaan. Veertig jaar na mijn

Hagelslag was vroeger bij ons  thuis een exclusiviteit. Niet uit  schraalheid, maar kaas en vlees op  bruine boterhammen werden gezonder bevonden in de opbouwfase.
Kunstmatige schaarste creëert  echter begeerte: áls er dan eens hagelslag in huis was, moest die worden verstopt om ten minste langer  dan één dag mee te gaan.
Veertig jaar na mijn kindertijd  sta ik met neefjes, broer en zwagers op de camping. Mannenweekeinde. Een groot pak pure  hagelslag staat op de kampeertafel. „Mijn vader”, zegt het zoontje  van mijn broer, „die zet een pak  hagelslag zó aan zijn mond.” Hij  maakt een gulzig gebaar alsof hij  een glas bier weggiet.
„Ja”, roept het zoontje van  mijn zus, „dat doet mijn moeder  ook!”

Frank Hammecher