Digitale wonderen

Bij Platform21 zijn deze zomer in de tijdelijke behuizing van de organisatie, een koepelvormige kapel aan de Zuidas in Amsterdam, tal van mogelijkheden om jezelf te digitaliseren. Laat je bijvoorbeeld door VJ Hummer in een avatar veranderen. En vind je dat te tweedimensionaal, dan is er de 3D-scancabine van Sergio Davila. Hier kun je een driedimensionale kopie van jezelf maken.

Voor wie de virtuele weg nu al een beetje kwijt is, is een ontnuchterende wandeling door het naast de kapel gelegen Beatrixpark geen aanrader. Ook hier wordt voor de tentoonstelling Platform21 = Checking Reality lustig geëxperimenteerd met vaste waarden en onwerkelijke waarnemingen.

Esther Tielemans plaatste een enorme paneel middenin het water. Daar heeft ze het omringende landschap op nageschilderd. Er tegenover staat een even groot paneel, waarin het park én de geschilderde weergave weerspiegelen. Werkelijkheid en fantasie moeten zich hier vermengen op het moment dat je jezelf in het paneel weerspiegeld ziet. Aandoenlijke Old skool virtual reality.

Het werk GPS Data Cloud bestaat uit een heleboel lukraak neergekwakte parkbankjes. Dit werk van Jeremy Wood is ontstaan door op de twee bestaande banken in het park een GPS-ontvanger te plaatsen en gedurende één minuut elke tien seconden een plaatsbepaling te maken. Het levert een digitale storing in de werkelijkheid op.

Alominom is een werk van PIPS:lab. Het is een aangezicht van 360 graden in panoramaperspectief. Een fotografische weergave van de omgeving vanaf één punt, van één persoon, gevangen in beelden die naadloos naast elkaar zijn geplakt. Een voorbij trippelende hond staat er zo dus meerdere keren op. Het werk heeft de vorm van een moebiusring die binnen, in de kapel, weer terugkomt, maar dan in een totaal andere functie, als onderdeel van een intrigerend computerprogramma van AR+RIFD Lab, een samenwerking van de Koninklijke Academie van Beeldende Kunst in Den Haag en de TU Delft.

Terwijl je jezelf geprojecteerd ziet op een scherm kun je zwarte kartonnen vlakken met witte vierkantjes erop van de vloer oprapen en bewegen. In het echt gebeurd er niks bijzonders, maar in de projectie zweven boven de vlakken ineens gelinkte objecten: de moebiusring, of een stapel per GPS neergekwakte bankjes. Zelfs voor wie wel wat gewend is, digitaal gezien, is dit echt spectaculair.

Intussen zijn de Lightweeds, de op de muren geprojecteerde pixelplantjes van Simon Heijdens, van kleine stekjes uitgegroeid tot wuivende planten. Ze zijn gevoed met ‘energie’ van alle aanwezige bezoekers. Menselijke energie gegenereerd tot volstrekt willekeurige pixelgroei. We zijn ongemerkt digitaal volledig leeggezogen.

Galerie Platform21, Checking Reality, t/m 10 augustus. Prinses Irenestraat 19, Amsterdam. Wo t/m zo 14-21u, www.platform21.nl