Cd James Hunter lijkt opgenomen in de jaren zestig

cd pop James Hunter: The Hard Way Universal *** James Hunter: The Hard Way

cd pop

James Hunter: The Hard Way ***

James Hunter koos een misleidende titel voor zijn tweede cd, want als er iets opvalt aan zijn plaat, dan is het dat deze zo achterover geleund klinkt. De croon-stijl van Hunter roept het beeld op van een vingerknippende performer die een naadloos synchroon dansje maakt met de achtergrondzangers, en even makkelijk een knerpende gitaarsolo weggeeft. Zijn stem zweemt van Sam Cooke-achtig verleidelijk naar rauwe rock ‘n’ roll, en de instrumentaties zwenken mee, met diep reutelende blazers en een losjes swingend orgel.

Deze plaat had ook in de jaren zestig kunnen zijn opgenomen, behalve dat de nummers compacter zijn dan ze destijds in dit genre klonken. Uitschieter is Carina, waarin Hunter mateloos teder een jeugdliefje bezingt, met een loomheid die uitsluitend façade is: het verlangen brandt.

Nadeel van The Hard Way is dat Hunter soms te veel achterover leunde; dan wordt de hang naar authenticiteit, die je ook hoort bij hedendaagse zangeressen als Duffy en Amy Winehouse ineens oubollig.

Op 27 mei speelt James Hunter in de Melkweg.