Beraad, nog geen vrede

Nieuwsanalyse

Israël en Syrië meldden gisteren dat ze via Turkije over vrede praten. Er is ook al een oplossing in Libanon. Wordt het straks vrede in het Midden-Oosten?

Op het eerste gezicht leek gisteren het ondenkbare naderbij te komen: vrede in het Midden-Oosten.

Israël en Syrië bevestigden dat ze met Turkse bemiddeling onderhandelen over een vredesverdrag;

de slepende politieke crisis in Libanon werd opgelost;

Egypte meldde dat Israël akkoord was met een staakt-het-vuren met Hamas in de Gazastrook;

en dan zijn er nog de onderhandelingen tussen Israël en de Palestijnse regering die volgens president Bush nog dit jaar een Palestijnse staat en vrede opleveren.

Maar scepsis is op zijn plaats.

Om te beginnen met het enige feitelijke resultaat: de crisis in Libanon ís opgelost. Voorlopig. Hezbollah, dat twee weken geleden met een bliksemoffensief tegen de door het Westen gesteunde regering liet zien wie de sterkste is, kreeg zijn politieke eisen ingewilligd. Deze geallieerde van Iran en Syrië komt versterkt terug in het kabinet en heeft zo een veto. Zo kan de beweging haar eigen ontwapening blokkeren en alles wat haar verder niet zint. Voor Israël en de VS blijft Hezbollah een terroristische organisatie die moet worden aangepakt.

Het ziet ernaar uit dat er een staakt-het-vuren komt tussen Israël (legeroperaties) en Hamas (raketbeschietingen). Het alternatief, een invasie van de Gazastrook, is voor Israël zeer onaantrekkelijk. Egypte bemiddelt, omdat Jeruzalem officieel niet met Hamas praat zolang dat Israël niet erkent en geweld niet afzweert. Een bestand wordt aan beide zijden gezien als gevechtspauze, niet als opmaat naar een breder akkoord.

Het overleg tussen Israël en de Palestijnse president Abbas, rivaal van Hamas, is geen centimeter opgeschoten. President Bush lanceerde het in november met de mededeling dat 2008 het jaar van de vrede ging worden. Israël blijft woningen bouwen in bezet gebied, wat voor de Palestijnen onacceptabel is, en de Palestijnen krijgen de veiligheidssituatie niet onder controle. Maar het grootste probleem is dat de zwakke coalitie van premier Olmert valt als zij territoriale concessies doet.

Dat geldt ook het Israëlisch-Syrische vredesoverleg. Israël eist dat Syrië zijn allianties met Iran, Hezbollah en Hamas opzegt en Syrië wil de hele Golan terug. Onder de omstandigheden is teruggave van de Golan uitgesloten. Waarom toch onderhandelingen? In Israël wordt gesuggereerd dat Olmert de aandacht wil afleiden van het corruptie-onderzoek naar zijn persoon. „De vraag is wat eerst komt – aanklacht of vredesverdrag”, schreef de krant Ha’aretz. Het vredesverdrag in elk geval niet.

Pagina 5: Syrië; Libanon