Vrolijke liedjes over Vuitton

Pop Vampire Weekend. Gehoord: 20/5 Melkweg, Amsterdam. Herhaling: 1/7 Tivoli, Utrecht.

Vampire Weekend heeft in korte tijd heel wat bereikt: uitverkochte zalen, positieve recensies van hun onlangs verschenen debuut-cd, en hernieuwde aandacht voor de Afrikaanse highlife-stijl van gitaarspelen. En dan hebben we het nog niet over de ‘preppy’ kledingstijl van de bandleden, waarin collegetruien, instappers en gestreken roze overhemden een rol spelen – verwijzend naar hun achtergrond aan Columbia University in New York.

Gisteravond waren de vier 24-jarigen voor de tweede keer in Amsterdam, en stonden voor een uitverkochte zaal in de Melkweg. Hun muzikale rijkdom is verrassend. Afgezien van de opmerkelijke Afrikaanse gitaarstijl, frapperen de nummers met tempowisselingen, fragiele breaks en een vlechtwerk aan miniatuurmelodietjes, zoals het vioolintermezzo in M79. Dat alles brengen ze in liedjes als Cape Cod Kwassa Kwassa, A-Punk en Oxford Comma met soepele flair. Vampire Weekend houdt het kort, vrolijk en ingenieus.

In hun uitstraling en podiumgedrag zit een zekere arrogantie; zanger/gitarist Ezra Koenig, in wollen vestje met vleermuis-patroon, kijkt met ironische blik de zaal in en roept op gebiedende toon op tot meezingen. Maar dat staat de overgave niet in de weg. Terwijl zijn smalle vingers de ingewikkelde patroontjes op de gitaarhals neerzetten, bezingt Koenig als een bezeten koorknaap ongewone popthema’s als de campus en de tassen van Louis Vuitton.