Vaak de oude man op vrijersvoeten

Operettezanger Jacco van Renesse kon dansen, zingen en acteren. Hij nam afscheid op het hoogtepunt, als nuffige travestiediva.

Jacco van Renesse speelde jarenlang bij het cabaretgezelschap van Wim Kan en heeft veel musicalrollen vertolkt. Maar uiteindelijk werd hij toch het bekendst als vaste attractie bij de Hoofdstad Operette, waar hij vaak de buffo-rollen speelde – de oom van de bruid of de oudere man op vrijersvoeten die voor de komische noot zorgde. Met zijn zoetgevooisde zangstem en zijn gevoel voor timing blonk hij daarin uit. Maandag is hij op 71-jarige leeftijd overleden.

De uit Zeeland afkomstige Jacco van Renesse, die eigenlijk Jacob Haringman heette, begon in 1958 als jongmaatje bij Wim Kan, in wiens ensemble hij sketches speelde en liedjes zong. Zijn eerste nationale bekendheid kreeg hij een kort daarna door diverse tv-musicals van Willy van Hemert en Harry de Groot, waarin hij meestal samen met Jenny Arean het prille liefdespaar vormde. In de eerste Nederlandse versie van My fair lady (1960) was hij de jonge Freddy die naar Eliza smachtte.

Als danser, zanger en acteur beschikte Van Renesse over alle talenten die in een musical wenselijk zijn. In die tijd werden in Nederland echter nauwelijks musicals geproduceerd. Na een werkloos seizoen belandde hij in 1973 in de operettesector. Hij zette zich over zijn aanvankelijke afkeer heen („ik vond ’t altijd zo’n krullemerullerige toestand”) en vond daar al snel zijn draai. Zo veel operettezangers met komiekenflair waren er niet.

Nog één keer, in 1995, speelde hij een musicalrol, in La Cage aux Folles. De productie was geen succes, maar hij wel – als languissante travestiediva met nuffige nukken en valse grappen. Op dat hoogtepunt nam hij afscheid.