Goeiedoelenrap

De ketting van rapper 50 Cent.

Zouden meer Nederlandse jongeren zich ‘bewust worden’ van of iets doen aan de aids-problematiek in Afrika wanneer artiesten Blaxtar en Ninthe daar een liedje over maken? Dat is wel de achterliggende gedachte van de Virus Free Generation Hip Hop Tour die deze week door Nederland trekt en zondag eindigt op festival Dunya in Rotterdam.

Het lijkt een onuitroeibare trend: hiphop als glijmiddel voor het goede doel. Lukt het maar niet een boodschap bij de jeugd naar binnen te krijgen, dan kun je altijd nog rappers inhuren. Nederlandse rappers worden door ontwikkelingsorganisaties om de haverklap naar een krottenwijk gestuurd om daarna middels een rapje de westerse jeugd van hun ervaringen op de hoogte te stellen. Hoeveel jongeren zouden door al deze subsidieraps daadwerkelijk bewuster zijn geworden of zelfs tot actie zijn aangezet?

In Afrika grijpen jongeren alle mogelijke middelen aan om hun generatie op het gigantische gevaar van aids te wijzen en ze kunnen daarin niet voldoende gesteund worden. Maar wie gelooft werkelijk dat na een optreden op een lome festivalmiddag Nederlandse jongeren ineens massaal betrokkenheid zullen tonen. „Als ik zeg H-I, zeggen jullie V! H-I… V! H-I… V!”

Het regent al jaren subsidieraps en het moet de achterliggende organisaties zorgen baren dat dit nimmer heeft geleid tot een opstand van woedend met hun I-Pods smijtende jongeren die aandacht eisen voor de problemen van leeftijdsgenoten in Afrika.

Natuurlijk steek je soms iets op van rap. Zonder Snoop Dogg had ik er nooit aan gedacht gin met vruchtensap te mengen. En ik weet voor een blanke Europeaan belachelijk veel van de Afro-Amerikaanse geschiedenis. Maar er is geen reden aan te nemen dat jongeren na het horen van een paar raps ineens enorm betrokken raken bij de wereldproblematiek of zelfs hun gedrag veranderen. Zou er werkelijk iemand op aarde zijn die, vlak voordat hij iemand tot moes wil slaan, denkt: „Oh nee, dat mag niet van Lange Frans en Baas B…”?

Hiphop is een selfmade cultuur die zich niet moet laten inlijven door instanties op zoek naar een schijnoplossing. Rappers kunnen ook liedjes over aids maken zonder de steun van zes (!) ontwikkelingsorganisaties. En rappers die denken dat ze in Afrika zitten te wachten op een rapworkshop van een bleekneus uit een Vinex-wijk, moeten zich al helemaal schamen (en in het vervolg hun eigen tickets betalen). Van het geld dat dan overblijft, richten we een stichting op voor die jongen in Angola die bij een optreden 50 Cent van zijn blingketting beroofde. Die was namelijk niet alleen bewust, maar ging ook daadwerkelijk over tot actie.