En plotseling is praten de uitkomst

Kritische aandeelhouders mogen vandaag de topman en commissarissen bij technologiebedrijf ASMI niet wegstemmen. Ze moeten van de rechter eerst nog maar een keer praten.

„Hey chief!” Chuck del Prado, bestuursvoorzitter van de geplaagde chipmachinefabrikant ASMI, stormt de trap van het gerechtsgebouw in Amsterdam af. Beneden in de hal is zojuist zijn vader, Arthur del Prado (oprichter van ASMI) binnengekomen. Del Prado junior lijkt opgelucht dat zijn vader er is. Hun bedrijf ligt al maanden onder vuur van enkele grote aandeelhouders die uit zijn op het hoofd van Del Prado junior, die pas drie maanden geleden het roer van zijn 76-jarige vader heeft overgenomen.

Deze dinsdag moet de ondernemingskamer zich uitspreken over een beschermingsconstructie die het bedrijf inderhaast optuigde om zich te verweren tegen activistische aandeelhouders. Maar zover komt het niet. Na acht uur van pleiten en verweren komt voorzitter Willems ’s avonds laat tot een conclusie die hij ook al aan het begin van de zitting had kunnen trekken: de partijen moeten doorpraten in plaats van ruzie maken.

Chuck del Prado heeft op het moment dat zijn vader binnenkomt al enkele uren de betogen aangehoord van de advocaten van het Britse pensioenfonds Hermes en hedgefonds Fursa en hij is daarbij niet gespaard. ASMI presteert volgens hen al jaren ondermaats en Chuck is daarvan de belangrijkste oorzaak. Hij moet opstappen, net als drie commissarissen.

De poging van deze activistische aandeelhouders om vandaag een meerderheid te krijgen op de aandeelhoudersvergadering voor dat voorstel, werd echter gefrustreerd door een noodgreep van ASMI. De Stichting Continuïteit ASMI oefende op 14 mei jongstleden, midden in de discussie tussen aandeelhouders en het bedrijf, de optie uit waardoor ze een kleine 30 procent preferente aandelen kon verkrijgen. Daarmee werd het voor de kritische aandeelhouders de facto onmogelijk om nog een meerderheid voor hun voorstellen te krijgen. Immers: oprichter Arthur del Prado heeft 21 procent van de aandelen in bezit.

Hermes en Fursa wilden dat voorzitter Huub Willems van de ondernemingskamer de beschermingsconstructie ongedaan zou maken. Ze haalden daarvoor alles uit de kast: de aandelenuitgifte zou onrechtmatig zijn, niet conform de regels van goed ondernemingsbestuur. ASMI verdedigde zich door te stellen dat de aandeelhouders niet uit zijn op het vertrek van Chuck, maar het bedrijf willen opsplitsen. Dat geldt met name voor Fursa en het van Stork bekende hedgefonds Centaurus, dat recent een groot belang (7 procent) opbouwde. De beschermingsconstructie was daarom wel terecht en overigens ook conform de statuten, aldus de advocaten van ASMI.

Hermes lijkt zich kwetsbaar te hebben gemaakt door samen met Fursa op te trekken. Zoals ASMI in zijn verdediging stelde is Fursa al jaren uit op het opsplitsen van het bedrijf. Hermes, dat in 2006 tegen de splitsingsvoorstellen van Fursa stemde, heeft zich meer opgesteld als een rustige en betrouwbare aandeelhouder die ASMI voor de lange termijn wil steunen.

De advocaten van ASMI (zowel het bedrijf als de stichting als grootaandeelhouder Arthur del Prado als de Ondernemingsraad van ASMI hadden eigen advocaten ingehuurd) en van de hedgefondsen (Hermes, Centaurus en Fursa hadden ook ieder een eigen advocaat) slingerden urenlang verwijten naar elkaar. Maar toen de ondernemingskamer tegen het eind van de zitting enkele direct betrokkenen aan het woord liet, bleken zij nog steeds ruimte voor onderhandelen te zien. Stichtingsvoorzitter Van Galen zei dat hij het idee had dat er wel uit te komen was. „We hebben tot maandagnacht doorgesproken met de aandeelhouders, maar de druk is nu wel heel groot.” Namens de raad van commissarissen zei president-commissaris Paul van den Hoek hetzelfde. Ook Lemstra leek bereid tot een compromis.

Voor Willems en zijn hof werd toen pas duidelijk welke kant de uitspraak zou moeten op gaan. In plaats van een principiële juridische uitspraak te doen over de beschermingsconstructie bedacht Willems een tussenoplossing. Partijen moeten een maand lang met elkaar om de tafel en uiterlijk op maandag 23 juni laten weten wat de uitkomst van die gesprekken is. Tot die tijd mogen aandeelhouders geen onomkeerbare besluiten nemen, zoals stemmen over ontslag of benoeming van bestuurders of commissarissen. Willems erkende dat dat een wat dubbele houding was, en hij riep de stichting dan ook op om vandaag „indifferent” te stemmen bij de onderwerpen waar wél over gestemd mag worden.

Op 15 juli moet ASMI een extra vergadering van aandeelhouders uitschrijven, waar dan alsnog over ontslag en benoeming gestemd kan worden of over nieuwe voorstellen op basis van het resultaat van de nog te houden besprekingen. Grote vraag is of de boze aandeelhouders tot die tijd eensgezind zullen blijven optrekken.