`De muze` mist lichte toon Coetzee

Ben van Lieshout filmde in de periferie van Rotterdam een ode aan Coetzee`s roman Portret van een jongeman (2002) en Antonioni`s film L`eclisse (1962). Het levert een gedurfde film op, waarin niet gesproken wordt maar wel veel gewandeld langs de rafelranden van de stad. Een aspirant-schrijver met veel romantiek in zijn hoofd over het kunstenaarschap ontmoet op zijn lange nachtelijke rondwandelingen hij Tara Elders, in wie hij het evenbeeld ziet van Antonioni`s muze Monica Vitti. Zij moet hem verlossen van zijn writer`s block. De muze is een echte Van Lieshout; de Utrechtse regisseur filmt graag de stedelijke randgebieden (Locatie TusseNLand) die er net zo verloren en eenzaam bij liggen als zijn hoofdpersoon zich voelt. Deze anonieme, desolate omgeving weerspiegelt de gemoedstoestand van de hoofdpersoon. Het grootste probleem van De muze is de voice over die acteur Fedja van Huêt uitspreekt. Die is erg gezwollen, hol en hoogdravend. Hoewel de teksten rechtstreeks zijn ontleend uit de roman van Coetzee, missen ze diens lichte ironische toon. Dat is uiteindelijk funest.

De muze. Regie: Ben van Lieshout. Met: Matthias Schoenaerts, Tara Elders. In: Filmmuseum, Amsterdam; Cinerama, Rotterdam; Filmhuis Den Haag.