Nu volgt een middag met workshops zoals ‘Sjiek Mozaïeken’

Hoe komt het toch dat het leven van sommige vrouwen wordt beheerst door intense angsten, vroeg ik mij af toen ik met een legioen vrouwen in de trein zat naar de Libelle Zomerweek.

Het begint al met het instappen van de trein, waar je twee vriendinnen elkaar ziet waarschuwen voor het grote gat tussen perron en trein. Amper hersteld van de paniek ploffen ze neer en nemen door wat er moet gebeuren zodra ze de hekken van de Libelle Zomerweek gepasseerd zijn. Er moet bijvoorbeeld naar de wc gegaan worden, en er dient onmiddellijk koffie gedronken te worden. Dit spreken de vriendinnen ernstig en dwingend met elkaar af.

Dan volgt het opsommen van de dingen die ze bij zich hebben. ‘Ik heb een paraplu, en nog een paraplu, en zo’n plastic jas voor over mijn kleren, want ik moet iets over me heen als het regent, dat moet’, zegt een vrouw. ‘Ik heb extra schoenen, want ik heb een plekje op mijn voet, en als dat plekje zeer gaat doen, dan moet ik andere schoenen’, zegt haar vriendin.

Vervolgens worden de reeds maanden geleden aangeschafte kaarten tevoorschijn gehaald en intensief bestudeerd, want misschien klopt de streepjescode niet, is de datum niet correct, en staat er wel een nummer van de ingang op waar zij zich dienen te melden? Dan wordt er doorgenomen hoe snel of langzaam ze gaan lopen, straks. ‘We gaan wel doorstappen hoor, want ik wil alles zien’, zegt de een licht agressief. ‘Jij gaat zaterdag weer, maar ik heb maar één dag om alles te zien.’ O, de trein staat alweer stil. Vallend en struikelend begeven de vrouwen zich naar de deuren, weer stappen over dat enge gat, en dan het wankele trapje van het provisorische Libelle-NS-station bij Almere Strand af.

Nu volgt een middag met workshops zoals ‘Sjiek Mozaïeken’ (met minitegeltjes het woord Tapas op een bord tegelen), ‘Verslingerd aan vlaggetjes’ en ‘Pimp een pot’. Dan: in de rij staan bij La Place, eten op het centrale Libelle-plein dat is vergeven van de olijfbomen en Vespa’s en enorme foto’s van Sophia Loren, want het thema is nu eenmaal de Méditerranée. En dingen kopen: het liefst wit beschilderde houten objecten waar ‘Garden’ of ‘Olive’ op staat.

En dan weer naar huis.

Een heerlijke middag natuurlijk, maar je vraagt je af of je er al die angstige momenten voor over moet hebben.