Je hoofd leegmaken door ondersteboven te hangen

In Nederland kun je nu ook Tula Yoga beoefenen.

Ideaal om je hoofd weer leeg te maken, zeggen liefhebbers. En je lijf wordt gestimuleerd zich uit te rekken.

„Durf je over te geven, dan ontspan je vanzelf”, zegt trainer Jaap Bresser (onder). Foto Florén van Olden Amsterdam 19-4-2008 Jaap Bresser (drager) en Andreas Justrich (ex-danser gedragene). Informatie was niet helemaal correct, er was geen cursus en dus geen amateurisme. Toen de verslaggever mij had uitgenodigt was zij al klaar. Ik heb ook niet echt andere hoeken, want de rest van de zaal bestond uit spiegels. Foto Floren van Olden Olden, Floren van

„Waar lijkt dit op?”, vraag ik mijn collega. Ik laat foto’s van twee esthetisch in elkaar verstrengelde mensen zien, waarbij de één vrijwel ondersteboven hangt en de ander hem ondersteunt met handen en voeten. „Hé, dat ken ik”, roept ze verrast uit. „Dat heb ik bij Mooi! Weer de Leeuw nog gezien. Adje hing ook zo. Het is net acrobatiek hè.” Ik knik vertwijfeld, ik ga binnenkort ook zo hangen.

Dit is Tula Yoga. Een Sanskriete naam voor meditatie in beweging. Je hangt ondersteboven in de armen van een trainer en voert verschillende yogaposes uit. Het zou ideaal zijn om je hoofd weer leeg te maken, zeggen liefhebbers, en alle wervels in het lichaam een rustmoment te gunnen omdat de zwaartekracht eventjes niet aan ze trekt. Het lichaam wordt gestimuleerd zich uit te rekken. En: je leert los te laten. Letterlijk, omdat je erop moet vertrouwen dat de trainer je niet laat vallen en figuurlijk, omdat je onherroepelijk tegen spierknopen en stijve gewrichten ‘aanloopt’ die door ontspanning van het hangen weer soepel moeten worden.

„Je wordt op handen en voeten gedragen, dat wil toch iedereen”, roept trainer Jaap Bresser vrolijk, als ik nogal nerveus de White Cloud Studio in Amsterdam binnenkom. Ik mag ook een keertje hangen. Bresser, in het dagelijks leven rioleringsbeambte bij de gemeente Arnhem en in zijn vrije tijd ontspanningstherapeut, is een stevige vent met grote handen, maar ik vraag me af of hij mijn oer-Hollandse lijf (1,84 meter, 85 kilo) de lucht in krijgt. Geen probleem voor Bresser. Hij tilt ze tot 95 kilo, schrijft hij op zijn website. Hij noemt het ultiem lichaamswerk: jij hoeft alleen maar als een slappe dweil ontspannen te hangen, de begeleider heeft de spierkracht en het uithoudingsvermogen nodig om jou dat te gunnen. En daarmee is deze yogavorm, binnen het brede scala aan yogamethoden, uniek.

Ik krijg eerst een massage van Jaap Bresser. Zijn handen gaan op zoek naar blokkades in mijn lijf. Het is een manier om alvast contact te maken met elkaar. Noodzakelijk, want Tula Yoga is behoorlijk intiem. De trainer is heel dichtbij, je ruikt zijn adem, je voelt zijn spieren trillen en zijn handen en voeten in je benen en rug duwen. Bresser spreekt van een natuurlijke intimiteit, iets waar de moderne mens een chronisch gebrek aan heeft. En ik denk aan dat artikel in de Engelse krant Daily Mail over single 30-plus vrouwen in Londen die bijna allemaal een masseur hebben, als substituut voor een vriendje.

Na twintig minuten voorwerk gaat Bresser op de grond liggen met zijn benen en armen omhoog. Of ik nu maar rustig achterover wil vallen, mijn billen vlak boven zijn voeten, mijn schouders op zijn handen. Het hangen kan beginnen. Ik wankel, tril en krijg enorme zweethanden. Dan moet ik zo liggend mijn enkels pakken en fijn verder bengelen. Ik lig totaal niet lekker. Maar hij moedigt me aan om door mijn pijntjes heen te ademen en zegt: „Durf je over te geven, dan ontspan je vanzelf. Dat is de essentie van Tula Yoga.”

Op het laatst mag ik mijn armen uitspreiden alsof ik achterover duikend ga parachutespringen. Ik hou mijn ogen dicht. Soms voelt het bevrijdend, maar nog vaker denk ik: zet mij maar neer. Ik heb pijn in mijn stijve onderrug en mijn nek doet ook zeer. Als hij na afloop nog samen met mij lepeltje lepeltje blijft liggen – sommigen ervaren dan een soort wedergeboorte uit de moederschoot – vind ik het mooi geweest. Waar blijft die ultieme kick?

Twee uur later begint het te dagen. Hoewel ik een pijnstiller nodig heb tegen de spierpijn, voel ik me rustiger in mijn hoofd. Alsof je meer ‘geaard’ bent, steviger met de benen op de grond staat. Maar de grootste kick is dat ik het geflikt heb. Ik heb ondersteboven gehangen als een acrobaat.

Voor meer informatie zie www.tulayoga.com