Zij is 39, moeder en gaat naar Peking

Geboren Russin (39) mag in de nadagen van haar carrière nog een keer naar de Spelen.

Met dank aan de harde Russische leerschool.

Ze is bijna veertig jaar, moeder van twee kinderen, speelde zeven jaar geen internationale wedstrijden en maakt na een onderbreking van twaalf jaar in Peking haar rentree bij de Olympische Spelen. Die opleving verbaast tafeltennisster Elena Timina zelf nog het meest.

De geboren Russin is vooral opgetogen, omdat plaatsing met het Nederlandse team is gelukt en ze met haar ploeggenoten, de eveneens genaturaliseerde Chinezen Li Jiao en Li Jie, een mirakel bij de landenwedstrijd in Peking niet uitsluit. Timina: „Op de een of andere manier hebben we met z’n drieën een sterke band; we zijn bereid voor elkaar te vechten. Zonder dat teamgevoel zou ik nooit aan het olympische traject zijn begonnen, want het is fysiek zwaar en mijn privéleven lijdt er onder.”

Over haar gemiste plaatsing voor het enkelspel, bij olympische kwalificatietoernooien in achtereenvolgens Nantes en Boedapest, treurde Timina niet lang. Als ze toch naar Peking gaat, had ze zich ook graag individueel willen kwalificeren, maar de harde realiteit is dat ze in het enkelspel niets te zoeken heeft. „Maar het team is een ander verhaal. Met een beetje mazzel kunnen we ver komen.”

Het verbaast Timina niet dat ze op haar leeftijd nog de nummer drie van Nederland is. Zonder enig verwijt: „Net als Li Jiao en Li Jie kom ik uit een andere sportcultuur. In de voormalige Sovjet-Unie was veel armoede; voor ons was er een sterke financiële prikkel. Geloof me, als je arm bent, is het geen opgave hard te werken. Zie, hoe welvarend mijn kinderen opgroeien. Hoe zou ik die kunnen motiveren om zes uur per dag te trainen? Dat doet een enkeling.”

„Ik ga nu voor twee toernooien naar Japan en Zuid-Korea en vanaf half juli zitten we ter voorbereiding op de Spelen opnieuw in Azië. Ik kijk er niet naar uit de halve zomer van huis te zijn en mijn kinderen door andere mensen te laten verzorgen. Maar ik heb het ervoor over, omdat het mooi is de Spelen nog een keer mee te maken.”

Dat was haar als speelster van het Russische team niet gelukt. Vanaf de geboorte van haar eerste kind, tien jaar geleden, kreeg Timina geen uitnodiging meer uit haar geboorteland, dat ze wegens haar huwelijk met een Nederlander had verlaten. Maar als speelster met een Nederlands paspoort werd ze destijds over het hoofd gezien door de Nederlandse bond. Dat veranderde pas toen ze drie jaar geleden als ‘oud-speelster’ door de Russische federatie werd uitgenodigd voor een huldiging en deelname aan de Russische Open in St. Petersburg. Haar optreden bracht Timina terug op de wereldranglijst. Een wake-upcall voor de Nederlandse bond, waar men na enig rekenwerk concludeerde dat met de twee Li’s en Timina een sterk team samengesteld kon worden.

En nu gaat ze voor haar nieuwe vaderland naar de Spelen. Voor de derde keer, nadat ze zowel in Barcelona (1992) als Atlanta (1996) de kwartfinale in het vrouwendubbelspel had bereikt. Maar voelt Timina zich intussen ook een Nederlandse? „Helaas wel”, zegt de geboren Moskouse. „Je wilt niet veranderen, maar doet dat ongemerkt toch. Ik heb me aangepast, maar hoop dat ik mijn Russische ziel heb behouden. Begrijp me goed, ik heb hier een leuk leven, maar in Rusland is alles gemakkelijker. De mensen zijn er spontaner en gastvrijer. Daar heb je geen agenda nodig om een afspraak te maken. En je leunt er meer op familie en vrienden, die door het ontbreken van sociale onzekerheid superbelangrijk zijn. Ik vind ook dat ik minder vrolijk en spontaan ben dan vroeger. En dat ik materialistisch ben geworden, maar dat zal met de leeftijd te maken hebben.”

Hoewel Timina de keerzijde van een communistisch regiem kent, onthoudt ze zich van een oordeel over de schending van mensenrechten in China. „Omdat ik het oneerlijk vind de sporters in die discussie te betrekken. Waarom moeten wij verantwoording afleggen voor al het slechte in China? Ik vind het goedkoop de sport te gebruiken als aandachtstrekker voor allerlei misstanden.”

Heeft haar afkeuring misschien te maken met de boycot van de Olympische Spelen in Moskou in 1980? „,Nee joh”, zegt Timina, die destijds elf jaar was. „Ik wist toen niet eens dat er sprake was van een boycot. Het was een groot feest. In de straten hingen mooie slingers en er was voor het eerst Coca Cola in Moskou. De kranten schreven er niet over. Van die boycot hoorde ik pas vele jaren later.”

Li Jiao en Danny Heister zijn gisteren Nederlands kampioen tafeltennis geworden. Kijk op www.nktafeltennis.nl