Voetbalgek44 zoekt reisgenoot (v) strandvakantie

Fanny & Alma gaan elke maandag van die dingen doen die voor iedereen herkenbaar zijn.

Vandaag: met wie ga ik dit jaar met vakantie?

Illustratie Het Harde Potlood Het Harde Potlood

„Ik ben drieëntwintig jaar en ik ga met vakantie met mijn moeder.” Alma staart naar haar vliegticket. „Een maand lang.” Moeders proberen zolang mogelijk hun kinderen mee met vakantie te nemen, ook al zijn die volwassen. Ze beloven ze gouden bergen, ze flemen, ze bedelen om nog één laatste keertje. Zo ook Alma’s moeder die haar meeneemt naar de andere kant van de wereld: Australië. „Jij mag niet meer praten,” gebiedt Fanny, „verwend kreng”.

Alma luistert niet: „Je begrijpt het niet. Mama’s nieuwe liefde en zoonlief gaan ook mee. Dat soort dingen hoor je altijd pas als je al hebt toegezegd. Dan moet ik in een camper het gelukkige gezin gaan uithangen. Ik in de rol van de dochter die niet weet wat ze met de situatie aanmoet en zich daarom maar als een uit de kluiten gewassen puber gedraagt. Zoonlief van twaalf weet over elke steen die we passeren een historisch verhaal op te hangen. En zijn vader knijpt zijn handen fijn om het stuur, want stel je voor dat er iets fout gaat. Terwijl dat mijn enige wens op dat moment zal zijn. En mijn moeder zal proberen dit zooitje bij elkaar te houden door opmerkingen over de wonderschone natuur te maken. Ik protesteer.”

Fanny haalt opgelucht adem. Zij hoeft gelukkig niet met haar familie met vakantie. Ze weet zelfs nog helemaal niet met wie ze met vakantie gaat. Laat staan waarheen. „Ik zal je de beste manier vertellen.” Alma opent Google Earth. „Je draait met je ogen dicht de wereld rond en dan zoem je in.” Fanny gehoorzaamt. Ze draait en draait en draait en dan stopt ze. Alma roept: „Je gaat naar Wit-Rusland!”

Wit-Rusland, dat ligt nu vast. Vanuit ervaring een bestemming kiezen slaat nergens op, want dan zou je steeds op dezelfde plek terecht komen. Maar met wie? Elk jaar wordt het lastiger. Want elk jaar lijken onze vriendinnen meer verslingerd te raken aan hun vriendjes. Ze willen alleen nog met hen weg, want hoe kunnen ze in hemelsnaam drie weken zonder hun koekjesbeer zijn? Wij begrijpen het niet. „Ik heb nu al meer dan honderd mensen gevonden die niets liever willen dan met jou met vakantie.” Alma klikt door op internet. „Trude van 48 wil ook naar Wit-Rusland. En, ze meldt onderaan dat ze ‘niet op zoek is naar een relatie, ofzo’ geweldig toch?”

Eerst lijkt het of er alleen vrijgezelle vrouwen van boven de 40 met ‘een passie voor reizen’ met vakantie willen. Maar al gauw zien we ook andere reisgenoten met minder enge hobby’s en andere bestemmingen met minder enge staatshoofden. Alles blijkt mogelijk: zeilen in Indonesië, wandelen van de ene naar de andere berghut in Oostenrijk of een strandvakantie met voetbalgek44. Fanny ziet zichzelf wel in haar bikini op het strand met een grote stapel boeken naast zich liggen, maar of ze daar voetbalgek44 nou bij nodig heeft? „Kan-ie je insmeren en voorlezen,” oppert Alma. Ook de strijd aangaan tegen kinderprostitutie in Bangkok blijkt tot de mogelijkheden te behoren, of backpacken met Esther in het Midden-Oosten.

„Ik wil backpacken met Esther in het Midden-Oosten”, toetert Fanny. Al voelt ze zich nu wel een beetje schuldig dat ze niet tegen kinderprostitutie wil strijden. Esther omschrijft zichzelf als een leuk spontaan, ondernemend, meisje. Dat moeten we haar maar vergeven want als je opschrijft dat je een chagrijnige, irritante zeiksnor bent, wil natuurlijk niemand met je mee. „Kijk,” zegt Alma, „ze heeft Hyves.” Fanny klikt en al snel wordt duidelijk dat ze het om het lenen van vakantiejurkjes niet hoeft te doen. Esther blijkt hooguit 1 meter 60 te zijn. Op de foto lacht ze heel vriendelijk. Esther studeert kunstgeschiedenis, doet een fotografiecursus en houdt heel erg van Turkse pizza’s in bed eten. Hoewel het normaal gesproken best gewoon is van je vakantiepartner te weten wat diens lievelingseten is en waar die dat het liefst verorbert, voelt het nu toch een beetje raar. „Niet te veel”, zegt Fanny, als Alma maar hobby’s van Esther blijft opsommen „anders heb ik haar straks niets meer te vragen als we in Jordanië aan het rondtrekken zijn. En we weer vijf uur moeten overbruggen tot de volgende bus eraan komt”.

Alma besluit, verstandig, niet de hele maand bij haar nieuwe familie te blijven. Na anderhalve week zou ze het fysiek niet meer uithouden. In het meest dichtbij gelegen moeras zou ze een innige vriendschap met een alligator sluiten, die zou ze vervolgens zo ver krijgen om de drie over gebleven familieleden te verslinden, zodat ze zelf vredig alleen verder zou kunnen reizen. „Ik blijf slechts een week, dan reis ik drie weken alleen verder,” zegt Alma. „Alleen?” Fanny zet grote ogen op.

Om alleen te reizen moet je eigenschappen bezitten als doorzettingsvermogen, inzicht, zelfstandigheid. Drie eigenschappen die Alma slechts in de meest lichte vorm bezit. Ook lijdt ze aan een stevige vorm van heimwee en kan ze zeer moeilijk alleen zijn. Elke reisleider zou deze reis afraden, maar Alma zet stug door. Ze heeft nog nooit alleen gereisd en wil het wel een proberen.

Backpacken heeft ze wel eerder gedaan met een vriendin. De eeuwige reizigers zullen nooit uit Alma’s hoofd verdwijnen. In Cuba ontmoette ze meerdere jongens die al lang mannen hadden kunnen zijn. Ze gaven simpelweg niet toe aan het ouder worden en vertikten het om hun rugzak in te ruilen voor een rolkoffer. Sommige waren al elf jaar niet meer thuis geweest. „Misschien overkomt jou dat wel”, zegt Fanny. Alma schudt haar hoofd.

Als Fanny van Esther en het Midden-Oosten vertelt aan haar vrienden, krijgt ze sceptische reacties. Ineens blijken de vriendinnen A, B, C en D naast hun vakantie met hun koekjesbeer ook zeeën van tijd te hebben voor Fanny. Zelfs haar eigen vriendje hoeft plots zijn scriptie niet meer af te schrijven en bekent nu dat hij het liefst voor de rest van de zomer met zijn tweeën op de motor naar Scandinavië vertrekt. Vriendin E heeft al jaren in haar kop door het Midden-Oosten te gaan backpacken en vraagt zich enigszins gepasseerd af wie „deze Esther dan wel niet mag zijn”?

We liggen onderuitgezakt op Alma’s dakterras waterijsjes te eten. „Raar is het dat als je net iets hebt besloten, ineens iedereen altijd met plannen komt”, zegt Fanny. „Ja”, zegt Alma „wat dat betreft is het zoeken van een vakantiepartner voor iedereen een aanrader, ineens blijken er honderden mogelijkheden te zijn, zowel binnen als buiten je vriendenkring. Alleen moet je wel kunnen kiezen.” „Of niet”, zegt Fanny. Zelf kan Fanny namelijk niet zo goed beslissingen nemen. Het gevolg is dat ze nu al drie vakanties heeft toegezegd. Het geld heeft ze er nog niet voor en intussen stijgen de prijzen van de tickets naar verre landen.

Dat wordt een vakantiebaantje.