Laten we met z’n allen proefprocessen uitlokken!

Hebben we ooit meegemaakt dat ze met z’n tienen één Hell’s Angel durfden te arresteren?

Ik zie altijd die bange man voor me die de titel Super PG draagt, die Harm Brouwer, en dan hoor ik hem de groep waarschuwen: ‘Dat moeten we niet doen, jongens. Daar krijgen we moeilijkheden mee’.

Gregorius Nekschot leek hem geen probleem, Een schlemiel die eigenlijk niet kan tekenen maar toch de hele dag voor internet cartoons zit te maken (een burger-cartoonist als het ware), daar kon hij zich geen buil aan vallen. Via het Meldpunt Discriminatie Internet was de sukkel drie jaar geleden verklikt door niemand minder dan Abdul-Jabbar van de Ven, het Brabantse wonderkind dat op z’n veertiende al ontdekte dat moslim worden nog fijner was dan misdienaartje blijven (bij het bureau Jeugdzorg zaten ze weer te slapen), en die intussen de hele Koran heeft uitgelezen, dus zich van de islamieten imam mag noemen.

Hoeveel man had de Amsterdamse hoofdcommissaris Welten in 2005 op de zaak gezet? Altijd als de dood geweest voor Parijse toestanden, tenslotte. Maar zijn D-Day was vorige week – nog een wonder – eindelijk aangebroken: via een diepgeheime tip waren ze achter het adres van de dader gekomen. Op een site las ik dat Nekschot ‘van zijn bed was gelicht’ – burgerjournalistiek in de praktijk. Het viel me nog mee dat niemand had gehoord dat hij ook was gemarteld alvorens te bekennen waar z’n belastend materiaal lag. Maar wel een dag en een nacht op water en brood gebleven. Het Openbaar Ministerie lichtte later toe dat verdachten ‘maximaal drie dagen en 15 uur’ mogen worden vastgehouden. Gregorius is er dus nog genadig af gekomen.

Justitie heeft zich met veel kabaal weer de risee van de samenleving gemaakt, maar dat kun je nauwelijks nieuws noemen. Vervelender vind ik dat haar belachelijkheid leidt tot allerlei vrome en vrijblijvende praat over de Vrijheid van Meningsuiting. ‘Regisseurs kunnen hier vermoord worden’, had mijn troetelcolumnist van Trouw verlekkerd opgeschreven, ‘kunstfotografen moeten onderduiken, en cartoonisten worden in het cachot gegooid. Kritische kunst in het Nieuwe Nederland? Het is de kunst om te overleven.’

Daar heb je d’r weer eentje die diep in z’n hart ook wel eens martelaar van het vrije woord zou willen worden, als je d’r tenminste niks aan over hoeft te houden. Net als Theodoor Holman, die in Het Parool ontboezemde: ‘Het arresteren en oppakken is begonnen. In Nederland bestaat de vrijheid van meningsuiting niet meer’.

De Gestapo terug! Daar kun je ook naar verlangen als je het nooit hebt meegemaakt. Waarom vreest tekenaar Collignon (de Volkskrant) anders dat de arrestatie van Gregorius Nekschot ‘moeilijkheden belooft voor de toekomst’, en zegt Joep Bertrams (Het Parool) dat het wel lijkt ‘alsof ze fundamentalisten willen aanmoedigen het vrije woord aan te vallen’? Of denkt Balkenende misschien echt dat de tijd rijp is geworden om in Nederland de politiestaat in te voeren, onder leiding van Hirsch Ballin? Hij is tot alles in staat, daar niet van.

Maar ik zou tegen de verontruste tekenaars, cabaretiers, columnisten en Eddy Terstalls willen zeggen: laten we ze eerst tarten door van morgen af over christenen, moslims, aardbevingen, tornado’s, seksuele uitspattingen en homofiele kiss-ins de ene schunnige, kwetsende, vreselijke en discriminerende grap te maken na de andere, dus bijvoorbeeld dat de paus laatst een bezoek aan Amerika heeft gebracht omdat hij van zijn bisschoppen daarginds had gehoord dat de prettigste minderjarige jongetjes in Boston wonen – maar dan natuurlijk nog veel en veel erger.

Misschien belanden we allemaal in het concentratiekamp. Maar evenveel kans dat de Super PG terugschrikt voor al die kunstemakers die veel beroemder zijn dan Gregorius Nekschot.