Baby gered

Maandag 12 mei 2008. De dag van de grootste nationale aardbevingsramp die China in de afgelopen dertig jaar heeft getroffen. Die dag vlieg ik terug naar Nederland voor een korte vakantie. Bij aankomst vraagt mijn vriend meteen: “Heb je het nog niet gehoord?” En dan vertelt hij het verschrikkelijke nieuws. “Moet ik meteen terug gaan?”

1593213919_1999998462_1990501607_1999999605_PEK31_CHINA_QUAKE__0512_11__337.jpg

Maandag 12 mei 2008.

De dag van de grootste nationale aardbevingsramp die China in de afgelopen dertig jaar heeft getroffen. Die dag vlieg ik terug naar Nederland voor een korte vakantie. Bij aankomst vraagt mijn vriend meteen:

“Heb je het nog niet gehoord?” En dan vertelt hij het verschrikkelijke nieuws.
“Moet ik meteen terug gaan?” gaat er door me heen. Het hele rampgebied is dan afgesloten en ook weet ik dat mijn collega Oscar Garschagen, die al enige tijd in Nederland is, woensdag weer terug naar China zal gaan. De volgende dag brengt hij voorpaginanieuws uit het rampgebied.

In Nederland blijf ik de ramp volgen via de persbureau’s. Mijn assistent in Peking stuurt me elke dag het laatste nieuws uit China; duizenden dode schoolkinderen, ingestorte bruggen, bedreigde dammen, weggevaagde steden en dorpen, beschuldigingen over bouwcorruptie.
Zes dagen na de ramp zitten de bewoners van Peking nog steeds dag en nacht voor de buis om het nieuws op de staatstelevisie te volgen.

Niet alleen door de omvang maar ook door de openheid van de media is de aardbeving in Sichuan uitgegroeid tot een nationale ramp die het hele Chinese volk samenbindt.
Het zijn individuele verhalen over onvoorstelbaar menselijk leed en de heroïek van gewone mensen die tot de verbeelding spreken van het grootste kijkerspubliek van de wereld.

Vandaag mailde mijn assistent het volgende bericht.

Sinds de aardbeving in Wenchuan hebben mijn familie en ik dag en nacht voor de televisie gezeten, net als de hele natie. Er zijn zoveel verhalen over onvoorstelbaar menselijk leed en heldenmoed van de reddingswerkers.
Zo waren in de namiddag van de dertiende mei reddingswerkers in een dorpje in Chuanbei county
koortsachtig op zoek naar overlevenden toen zij een gat in het puin ontdekten. In het gat zagen ze een vrouw met een quilt om zich heen voorovergebogen op haar knieën zitten.

Een reddingswerker stak zijn arm in de opening om te controleren of de vrouw nog leefde. Zij reageerde niet en was al overleden. Toen de reddingswerkers wilden weggaan hoorde de teamleider opeens zacht babygehuil.

De vrouw had haar baby gewikkeld in een doek onder haar lichaam
gestopt om het te beschermen.
Toen de reddingswerkers de baby bevrijdden, vonden ze een mobiele telefoon bij de vrouw met een sms-bericht op het scherm: “Mijn lieve baby, als wij worden gevonden en je leeft nog steeds moet je weten dat ik van je houd.”