De lezer schrijft over te veel aandacht voor mannen en contact

Door de drie ooggetuigenverslagen onder de kop ‘Bidden en gillen’ (Zaterdag &cetera,10 mei) was ik in gedachten weer terug in Rotterdam tijdens de oorlogsdagen. Sta ik weer tijdens het bombardement tegen de piano en voel die heen en weer schudden. Zie ik de gevangenen (die net als de paarden van Van Gend & Loos waren vrijgelaten) in boevenpakken voorbij rennen samen met de vele vluchtelingen die wég van de brand door de Graaf Florisstraat naar de Vierambachtstraat holden. Met Wim van den Berg herinner ik mij Stadsbouwmeester van der Steur en zie ik zijn vrouw voorbijkomen op weg naar de tram op de Middellandstraat.

Drie uitstekende stukken, maar waarom is er geen verslag van een vrouw bij? Bijvoorbeeld van de dochter van mr. Tels, ook een bewoner van de Graaf Florisstraat. De heer Tels was deken van de Orde van Advocaten en werd, als één van de eerste Rotterdammers, door de Duitsers opgepakt en geëxecuteerd. Of van de dochter van professor N. Polak, hoogleraar aan de Economische Hogeschool. Beide dames zijn nu, net als ik, 78, dus in de leeftijdsklasse van de drie geïnterviewde mannen. Je hoeft geen Heleen Mees te zijn om je behoorlijk te ergeren aan deze automatische voortrekking van mannen en het volkomen voorbijgaan aan vrouwen die ook de oorlog in Rotterdam hebben meegemaakt.

mr. Ans Muntz-van der Woude

Rotterdam

Regelmatig vallen mij toepasselijke en relevante reacties in, maar ik maak daarvan meestal geen notitie. Met het klimmen der jaren lijken de te verwoorden herinneringen en vergelijkingen met het heden positief verrassend toe te nemen.

Mei 68 bracht mijn schooltijd naar boven, op wat toen nog de HBS heette. Ik zat op een lyceum. Ik meen in de eerste, want van 1954. Wat ik niet zal vergeten is de op de stenen van de toerit gekalkte kreet ‘demokraties schoolparlent’. Ingekort vanwege ruimtegebrek op de bestrating.

Ik heb een vraag over het contact (of: kontakt, in een demokratiese spelling) op uw website. Waar is dat te vinden? Ooit vond ik lijsten met redacteuren en mailadressen.

Chris Hijmans

De krant antwoordt

De lezeres heeft gelijk. Het is vreemd dat er bij de geïnterviewden geen vrouw was, terwijl de helft van de Rotterdammers die het bombardement meemaakten vrouw was.

Tegenover het door ons gepubliceerde verhaal van de toen negenjarige Frans Zwart, die in zijn verwoeste huis op zoek ging naar zijn elektrische trein, staat bijvoorbeeld het verhaal van een toen tienjarige meisje uit de Lambertusstraat dat haar poppenserviesje wilde redden en het daarom van één hoog het raam uit gooide. We hadden dus beter ons best moeten doen om een interessante vrouwelijke gesprekspartner te vinden.

Wel is het zo dat twee van de drie door ons geïnterviewden een toespraak hielden tijdens de herdenkingsceremonie. Dus deze keuze was in die zin wel gerechtvaardigd. Koste wat kost een vrouwengetuigenis willen, is ook weer niet geëmancipeerd. Maar dat is achteraf praten. We hadden er gewoon niet bij stil gestaan.

De redactie stelt betrokkenheid van de lezers zeer op prijs. En inderdaad zijn wij via onze site op dit moment niet makkelijk bereikbaar. En wat nog erger is: een jaar geleden constateerde ik dit al op deze plek en beloofde beterschap, want bereikbaarheid past bij de opener journalistiek die wij nastreven. Maar dat is helaas nog niet gebeurd. Hierbij beloof ik het nog eens.

Wat inmiddels wel is verbeterd, is dat wij nu onder artikelen op de site de mogelijkheid bieden de redactie te mailen, onder het kopje ‘mail/tip de redactie’. De lezer kan ons ook bereiken via het algemene nrc@nrc.nl. Brieven die via dit adres binnenkomen, worden vervolgens doorgestuurd naar de desbetreffende redactie of redacteur. Redacties kunnen ook rechtstreeks worden benaderd via binnenland@nrc.nl of media@nrc.nl

Birgit Donker

Hoofdredacteur

Reacties:

nrc.nl/lezerschrijft

Nieuwe kwesties:

lezerschrijft@nrc.nl