Wraaktocht tegen de dopingjagers

Danilo di Luca won vorig jaar de Giro d’Italia maar kwam in opspraak wegens dopegebruik.

Nu zint de Italiaan op wraak in ‘zijn’ Ronde van Italië.

Op de rotsen van het in de spoor van de Italiaanse laars gelegen Peschici brak acht jaar geleden de toen 24-jarige Danilo di Luca door als profwielrenner, met winst in de vijfde etappe van de Ronde van Italië. Gisteren eindigde de Giro-winnaar van vorig jaar in dezelfde aankomstplaats attent voorin het peloton.

Op de website van sportkrant La Gazzetta dello Sport had Di Luca vooraf gezegd dat hij de ritten van gisteren of vandaag graag zou winnen. „Hier ben ik thuis”, legde de in Spoltore geboren renner uit. Il camoscio d’Abruzzo noemde zijn eerste ploegleider Vito Taccone hem ooit, de gems van de Abruzzen. In de Apennijnen, de bergketen in het hart van Italië, legde Di Luca de basis voor een wielercarrière die als een sprookje begon.

Al op zijn achttiende won hij de Giro della Lunigiana, een prestigieuze rittenkoers voor junioren. In 1998 bevestigde hij zijn grote kwaliteiten als ronderenner met de eindzege in de Baby Giro, de Ronde van Italië voor amateurs. Na een derde plaats op het WK bij de beloften in Valkenburg datzelfde jaar duurde het geen anderhalf jaar voor hij in de Giro zijn eerste grote profzege behaalde.

Di Luca kwam op in een periode dat vooral de duursporten vergeven waren van het verboden wondermiddel epo. Met zijn talent voor klimmen én sprinten groeide hij al snel uit tot veelwinnaar. Van kleine rondes tot grote klassiekers: Ronde van Lombardije (2001) en later de Amstel Goldrace, Waalse Pijl en Luik-Bastenaken-Luik. De altijd op en top gesoigneerde renner kreeg een nieuwe bijnaam: de killer. In de jungle van het profpeloton gaf hij zijn vertrouwen aan dottore Carlo Santuccione. Zijn huisarts, vriend en streekgenoot was van 1995 tot 2000 geschorst door de Italiaanse wielerbond. Maar daarna had deze Ali Chemicali hij de draad opgepakt en was hij de vertrouwensman van een aantal Italiaanse topsporters.

Tot Santuccione in het voorjaar van 2004 de spil bleek in een dopingschandaal dat justitie de codenaam Oil-for-Drugs gaf, naar analogie met het Oil-for-Food-programma van de VN voor Irak. Hoewel het onderzoek op dat moment geen strafbare feiten opleverde tegen Di Luca, werd hij vlak voor de start van de Tour de France van dat jaar uitgesloten van deelname. „Het is een grof schandaal”, brieste de Italiaan in Luik tegen de toenmalige Tourdirecteur Jean-Marie Leblanc.

Net zo furieus reageerde Di Luca vorig jaar toen ploeggenoot Gasparotto in de ploegentijdrit waarmee de Giro begon zomaar zijn wiel als eerste over de finishlijn drukte. De killer had de eerste roze leiderstrui voor zichzelf gepland. Na een spartaanse trainingswinter voelde hij zich sterker dan ooit. Hij won Luik-Bastenaken-Luik en deed in de Ronde van Italië wat hij wilde. Na twee ritzeges en een vierde plaats in 2005 won hij nu drie ritten en greep in grootse stijl de eindzege. Smetje: na de 17de etappe op de loodzware Monte Zoncolan kregen de toprenners Di Luca, Ricco en Simoni te maken met een onverwachte extra dopingcontrole van het Italiaans olympisch comité (CONI).

Sportkrant Corriere dello Sport onthulde na de Giro ‘bizar lage’ hormoonwaarden bij de verrassingscontrole. Dat moest volgens het CONI wel op maskeringsmiddelen duiden, maar bewezen werd er niets. Dus werd het Oil-for-Drugs-dossier nog maar eens gelicht. En daar had dopingbestrijder Ettore Torri beet. „Je moet langs komen”, had arts Santuccione op 13 maart over de telefoon tegen patiënt Di Luca gezegd. „Schiet op want je hebt het vandaag nog nodig.” Het is epo, wist Torri. „Ik kom om 19.00 uur samen met Alessandro Spezialetti [ploeggenoot, red.]”, antwoordde Di Luca. Video-opnamen bewijzen dat de renners om 19.21 uur bij Santuccione naar binnen gingen.

Toen Di Luca in juli 2007 toch werd vrijgesproken, ging het CONI in beroep. „Di Luca zal geen WK rijden”, zei Torri op 22 augustus. Maar pas op 27 september, drie dagen vóór het WK in Stuttgart, werd een schorsing van drie maanden uitgesproken. „Een schandaal”, riep Di Luca, die in spijkerbroek en roze polo een van de eersten was die Paolo Bettini om de hals vielen na diens wereldtitel. En passant werd Di Luca geschrapt uit het klassement van de ProTour dat hij leidde.

In de winter stapte hij over van Liquigas naar LPR, dat als niet-ProTourploeg geen uitnodiging kreeg voor de klassiekers. Toch haalde Di Luca in de klassiekermaand april een belangrijke zege, voor het internationaal sporttribunaal CAS. De schorsing van drie maanden was volgens het tribunaal juist, wegens banden met de inmiddels levenslang geschorste arts Santuccione. Maar van een schorsing voor twee jaar wegens dopegebruik, zoals het CONI eiste, kon geen sprake zijn.

Dus mag Di Luca zijn titel in de Giro ‘gewoon’ verdedigen. „Ik voel me kalm”, zei hij bij de start in Palermo. Maar oogopslag en lichaamstaal verraadden anders. Hij wil zo snel mogelijk winnen. Vandaag, morgen, over twee weken in Milaan. De killer wil wraak.