SUV wordt familie-auto

Toen General Motors naar een verklaring zocht waarom de SUV ineens zo populair was geworden, haalde het de Amerikaanse marketingpsycholoog Clotaire Rapaille erbij. Die zag als verklaring voor de ongekende populariteit van dit soort auto’s het oerinstinct van de mens tot overleven.

Veiligheid en oorlog stonden op het moment van onderzoek centraal in het denken van de Amerikanen en dat bepaalde volgens Rapaille wat de Amerikaanse consument in een auto zocht. Van buiten is een SUV groot, agressief en gespierd; binnen warm, verzorgend en zacht. SUV-rijders voelden zich onoverwinnelijk in het dagelijks verkeer, maar rijden daardoor ook roekelozer. Waarna de door hen zo veilig geachte wagens vaak toch niet zo veilig blijken te zijn als ze denken.

Na het toegenomen ecobewustzijn bij de consument en de hoge benzineprijzen moesten deze rijdende krijgers – zeker voor de Europese markt – een andere identiteit krijgen. Chevrolet promoot de Captiva als een zevenzits familieauto, waarin je je kinderen veilig en comfortabel kunt vervoeren.

De identiteit van de Chevrolet Captiva is een geglobaliseerde mengelmoes. Hij rolt uit de fabriek in Korea als Daewoo op een verlengd Opel Vectra-platform, met een (in het geval van de 3,2 liter v6) Australische motor. Hij heeft een Amerikaans Chevy-logo opgeplakt gekregen, dat waarschijnlijk in China is gemaakt. Synergie heet dat in autoland.

De Captiva lijkt op zijn broertje de Opel Antara, maar is langer en kijkt wat grimmiger uit de ogen. In de executive-versie doet de auto alles voor je. Lampen gaan automatisch aan als het donker wordt, de ruitenwissers komen tot leven als het regent. Schakelen en gas geven zijn ook niet nodig, want daar zorgen de vijftrapsautomaat en de cruisecontrol wel voor.

Wat valt er dan voor de bestuurder te doen? Sturen, meer niet eigenlijk. Echt genieten is er niet bij. Het interieur is te goedkoop hardplastic voor een auto van 50.000 euro. De audio-installatie heeft zes speakers, een cd-wisselaar en zelfs een ingang voor je mp3-speler, maar is eigenlijk alleen geschikt om Kabouter Plop-cd’s mee af te spelen. Raampje naar beneden, elleboog eruit, grote zwarte zonnebril op en hiphop uit de speakers knallen zit er niet in, want de installatie verzuipt in de diepe bassen. Als de cruisecontrol uit staat, kun je wel genieten van het geluid van de Australische v6-motor bij het diep intrappen van het gaspedaal. Je kan er zelfs met subwoofers volgehangen Honda Civicjes en andere gepeperde hatchbacks mee verslaan bij het stoplicht.

Maar het is geen sportieve auto. Waarom je voor deze SUV zou kiezen als familiewagen in plaats van een Opel Zafira of Citroën Picasso is niet duidelijk. Of het moet zijn dat je kinderen op de Kilimanjaro naar school gaan.

Yassine Salihine

Yassine Salihine is redacteur infograhics van NRC Next en rijdt in een Renault Fuego

Lees eerdere testritten op nrc.nl/wielen