Seksistische aanval op Hemmerechts

In Vrij Nederland van vorige week schrijft de Vlaamse schrijfster Kristien Hemmerechts een pamflet tegen het (mannelijk) seksisme in de literatuur. Als een van de voorbeelden noemt ze de Zuid-Afrikaanse schrijver J.M. Coetzee, die in zijn roman Disgrace beschrijft dat zijn romanpersonage het het liefste met een veel jonger hoertje doet, omdat zij `quiet and docile` is. Nu valt er op het commentaar van Hemmerechts natuurlijk veel af te dingen. Zo heet de roman van Coetzee niet voor niets Disgrace en moet je in de literatuur niet verdoezelen dat oudere mannen het graag met veel jongere vrouwen doen.

Maar de aanval die Ilja Leonard Pfeijffer daarom op Kristien Hemmerechts opende (nrc.next, 9 mei), vond ik van weinig smaak getuigen. Niet alleen beweert columnist Pfeijffer dat Hemmerechts vooral roem vergaard heeft door de weduwe te worden van de dichter Herman de Coninck (iets dat voor haar net zo min opgaat als voor schrijfster Connie Palmen), ook denkt hij dat zij als vrouw van in de vijftig ”elke mannelijke schrijver zijn lustgevoelens [zal] ontnemen”.

Nu weten we uit een van zijn eerdere columns dat Pfeijffer de voorkeur geeft aan een veel jongere, uit Oost-Europa geïmporteerde schone. Gelukkig voor hem dat zij geen moeite heeft met een oudere man, die bovendien beschikt over een steeds vettere (bij mannen heet dat `machtigere`) buik.