Een échte Haagse krant. Kijk, Wim!

Vandaag viert de nieuwe weekkrant Den Haag Centraal z’n eenjarig bestaan.

Lezers reageren positief op de weekkrant, maar de toekomst is ongewis.

Wie over de Utrechtsebaan Den Haag binnenrijdt ziet ze hangen: de koppen van Kees van Kooten en Wim de Bie. Op een groot billboard prijzen deze voormalige Haagse ‘vrije jongens’ de weekkrant Den Haag Centraal aan. Het blad bestaat vandaag precies een jaar. „Een echte Haagse krant Wim.” „Abonneren Kees! Doen!” Ook zijn Koot en Bie te horen op spotjes bij Radio West en hun foto’s prijken op Haagse trams en de covers van promotienummers.

Het bleek een gouden greep om het duo hét gezicht van Den Haag Centraal te maken, zegt hoofdredacteur Coos Versteeg. Sinds de start van de campagne stijgt de abonnementenverkoop volgens hem enorm. Van Kooten en De Bie hebben precies de uitstraling die bij Den Haag Centraal past, vindt Versteeg. „Ze zijn oer-Haags en ze staan voor kwaliteit.”

Den Haag Centraal wil een kwaliteitskrant zijn die puur en alleen gericht is op de eigen stad. „We hebben piketpaaltjes om Den Haag heengezet”, zegt uitgever Robert Conijn. „Al brandt heel Zoetermeer af, wij schrijven er niet over.” Den Haag Centraal is een krant met ouderwets veel tekst en een traditionele opmaak. Het Berlinerformaat – tussen tabloid en broadsheet – moet de chique uitstraling compleet maken. En er moet ‘gewoon’ voor de krant worden betaald. „De trends zijn: gratis, kort en populistisch”, zegt Versteeg. „Wij gaan daar dwars tegen in.”

De weekkrant is bedoeld voor lezers die naast hun abonnement op een landelijke krant op een serieuze manier willen worden bijgepraat over wat er in hun stad speelt. Versteeg en Conijn schatten de doelgroep op „zeker 25.000”. Zoveel lezers heeft het blad nog lang niet – de oplage is 12.500 stuks – maar de reacties zijn positief. Versteeg: „Onbekende mensen omhelzen, zoenen me. Ze hebben weer een echte Haagse krant.”

Het initiatief voor Den Haag Centraal werd genomen door uitgever Robert Conijn. Hij verzamelde een groep investeerders, onder wie mediaondernemer Willem Sijthoff. Geen onbekende naam in de Haagse media, want het Sijthoff-concern gaf tot en met 1993 de Haagsche Courant uit. In 2005 fuseerde deze laatste zelfstandige Haagse krant met zes andere regionale dagbladen met het AD.

De onvrede daarover creëerde in meerdere steden een voedingsbodem voor nieuwe initiatieven (zie inzet). Na de fusie liepen lezers weg, maar ook journalisten. De meeste medewerkers van Den Haag Centraal hebben een verleden bij de Haagsche Courant. Hoofdredacteur Versteeg werkte er zelf meer dan dertig jaar, maar na de fusie voelde hij zich er niet meer thuis.

Wim de Bie vindt het zonde dat de Haagsche Courant verworden is tot een „een soort bijblad”. Ook al is hij al jaren weg uit Den Haag, hij voelt zich nog altijd erg verbonden met de stad. De Bie groeide op in een tijd dat Den Haag nog een echte krantenstad was, met maar liefst vijf dagbladen. Hij beseft dat die tijden niet meer terugkeren, maar samen met Kees van Kooten („wij zijn echte krantenliefhebbers”) steunt hij graag een nieuw initiatief als Den Haag Centraal. Overigens zonder er een cent voor te krijgen. „Ik sta de rest van mijn leven bij die mannen in het krijt”, zegt Versteeg.

Den Haag Centraal heeft het niet breed. De redactie is met zeven man aan de krappe kant en de krant maakte het afgelopen jaar verlies. De subsidie van ruim drie ton die het Stimuleringsfonds voor de Pers eind vorig jaar verstrekte was daarom meer dan welkom. Den Haag Centraal verspreidt de helft van de oplage van 12.500 gratis ter promotie. Piet Bakker, lector crossmedia content aan de Hogeschool Utrecht, plaatst daar vraagtekens bij. „Je zegt een betaalde krant te maken, maar geeft vervolgens wel de helft weg.” Versteeg en Conijn menen quitte te draaien met een betaalde oplage van 10.000. Dat aantal moet eind dit jaar zijn bereikt. Versteeg: „Anders moet je je afvragen of het zin heeft om door te gaan.”

Adverteerders zijn „verdomde moeilijk” te vinden, zegt uitgever Robert Conijn. Piet Bakker stelt dat met ‘gratis’ een hogere oplage behaald kan worden en ook meer advertentie-inkomsten. Conijn moet niets hebben van gratis kranten. Volgens hem kosten die juist veel geld. Versteeg hoopt dat zijn „kind” uiteindelijk een succes wordt, maar mocht het niet lukken, dan heeft hij in ieder geval een andere kijk op het leven gekregen. „Door al die positieve reacties ben ik het afgelopen jaar een stuk minder cynisch geworden.”

Lees de weekkrant op www.denhaagcentraal.net