Hoe komen boze Afghanen aan Nederlandse vlaggen?

Bij anti-westerse demonstraties in landen als Afghanistan of Iran, zoals laatst tegen Nederland om anti-islam film Fitna, verbranden protestanten op tv vaak vlaggen. „Hoe kómen die vlaggen daar?”, vraagt Wim Hoogendam uit Jelsum. Zoveel winkels met oranjeparafernalia zullen er niet zijn.

„Dit soort protesten is vrijwel nooit spontaan, maar georkestreerd”, zegt Wim Brummelman, NRC-correspondent in India, die ook bericht over Afghanistan en Pakistan. „Invloedrijke mullahs of actiegroepen trommelen een paar duizend mensen op, van wie het gros geen idee heeft waar Nederland ligt. De organisatie laat een paar vlaggen in elkaar naaien bij de lokale kleermaker en die worden in brand gestoken.”

Kort na 11 september 2001 was Brummelman erbij toen in Rawalpindi, Pakistan een pop van de Amerikaanse president Bush in vlammen opging. Het was de nacht waarin de VS en Groot-Brittannië de eerste bommen boven Afghanistan afwierpen. „Enkele honderden mensen protesteerden op straat. Toen de camera’s uitgingen, sloeg de sfeer om. Kom, zeiden ze vrolijk, laten we een kopje thee drinken. Ik vroeg waarom er niet meer mensen bij de betoging waren. Wat denk je?, zeiden ze. Normale mensen moeten morgen ook gewoon werken.”

In Iran worden vlaggen vaak door demonstranten zelf gemaakt, zegt Thomas Erdbrink, NRC-correspondent in Iran. „Om de Iraanse bevolking aan te sporen, schrijft de organisatie van een demonstratie een wedstrijd uit: wie maakt het mooiste symbool van westerse arrogantie? De prijs is vijf goudstukken, omgerekend 750 euro. Dus komen mensen met Amerikaanse en Israëlische vlaggen aanzetten, die vaak met de hand zijn geschilderd.”

Een foutje is snel gemaakt. „Dan heeft de Amerikaanse vlag 15 sterren in plaats van 50, of staan de kleuren verkeerd om. Het mooiste wat ik heb gezien, was een pop van Uncle Sam met hele lange bewegende armen, die een kind naar zijn mond bracht.” De boodschap was duidelijk: Amerika is een monster. De winnaar kon zijn goud afhalen bij een kraampje, dat niet zou hebben misstaan op een Nederlandse braderie.

Toon Beemsterboer