Evacuatie deed de Hornets goed

De basketballers van New Orleans Hornets speelden twee seizoenen niet in eigen stad, door de gevolgen van orkaan Katrina. Na de terugkeer is de ploeg de verrassing van de NBA.

De basketballers van New Orleans Hornets streken in oktober 2005 gedesillusioneerd neer in Oklahoma City. De ploeg was verjaagd door de orkaan Katrina met in het vooruitzicht een zoveelste troosteloos seizoen in de Amerikaanse profcompetitie NBA. Tegelijk met de wederopbouw van ‘The Big Easy’ ontstond in het toevluchtsoord ongemerkt chemie tussen de basketballers. Met brutaal spel bereikte New Orleans Hornets in het jaar dat ze in de stad terugkeerden de play-offs om het kampioenschap, waarin de ploeg na afgelopen nacht één zege verwijderd is van de volgende ronde, ten koste van titelhouder San Antonio Spurs.

New Orleans Hornets (horzels) bivakkeerde twee seizoenen in Oklahoma City, dat de ploeg omarmde bij gebrek aan een eigen professionele basketbalclub. Vanaf de eerste oefenwedstrijden stonden duizenden fans schreeuwend op de tribune. „Snappen ze wel dat deze duels nog niet meetellen?”, vroeg clubeigenaar George Shinn zich hardop af. In Oklahoma City waren de basketballende miljonairs ook naast de houten speelvloer tot elkaar veroordeeld. Ze woonden, winkelden en ontspanden met elkaar. „We zijn ontzettend gegroeid in Oklahoma City”, zegt algemeen directeur Jeff Bower. „De spelers hebben hardheid en volwassenheid moeten tonen en dit seizoen merken we de gevolgen daarvan.”

Maar New Orleans, waar een veelvoud van de 1.800 slachtoffers sinds augustus 2005 dakloos is, had aanvankelijk niet zoveel vertrouwen in de Hornets. De club bood fans de goedkoopste toegangskaartjes van de NBA, maar de eerste seizoenshelft bleef de ruim 17.000 zitplaatsen tellende New Orleans Arena halfleeg. Niet alleen is de bevolking uitgedund door migratie en zijn de sponsordollars schaars, ook heeft de zwarte jazzstad houvast gezocht bij de American football-spelende Saints. Die ploeg kreeg in september 2006 een emotioneel onthaal bij terugkomst in de Louisiana Superdome, die was gebruikt als opvangcentrum na Katrina. De band tussen club en stad is door Alan Donnes beschreven in het boek Patron Saints: How the Saints gave New Orleans a reason to believe.

Het was na de All Star Game, het jaarlijkse onderonsje tussen de beste basketballers van de NBA op de helft van het seizoen, dat sportliefhebbers ook in de Hornets gingen geloven. De ploeg leidde op dat moment het westelijke competitiegedeelte en was met drie spelers en coach Byron Scott vertegenwoordigd in de wedstrijd die uitgerekend in New Orleans werd gespeeld. De club heeft zich bovendien gemengd in de sociale opbouw van de stad aan de oevers van de Mississippi. De Hornets trekken op met zwerfkinderen, bezoeken achterstandswijken en spreken zich in het openbaar uit voor meer overheidshulp.

Op de speelvloer vallen de Hornets niet alleen op door hun shirt, dat turquoise, geel en paars gekleurd is. De basketballers van Byron Scott hanteren een agressieve spelvorm, tonen grote inzet bij trainingen en durven zichzelf en elkaar te bekritiseren. Belangrijkste speler, voor forward David West, center Tyson Chandler en forward Peja Stojakovic is de net 23 jaar geworden guard Chris Paul. De geëngageerde spelverdeler, bijgenaamd ‘CP3’, eindigde als tweede in de verkiezing van meest waardevolle speler, achter guard Kobe Bryant van de voornaamste titelkandidaat Los Angeles Lakers.

Met de sterke optredens tegen viervoudig NBA-kampioen San Antonio Spurs wordt New Orleans Hornets voorzichtig genoemd als outsider voor de kampioensringen. „Ik weet dat niemand verwacht dat wij zullen winnen”, zei Tyson Chandler. „Maar wij verwachten niet dat we zullen verliezen. In de kleedkamer hebben we de tegenovergestelde verwachtingen van de rest van de wereld.”

Een columnist van The Boston Globe hield na de laatste zege van New Orleans Hornets op San Antonio Spurs een slag om de arm. „De gedachte aan een kom gumbo, een bord geroosterde oesters en echte ‘old-school’ jazz in de Preservation Hall in juni is niet verkeerd. Dus zoals ze in N’awlins zeggen: ‘Geaux Hornets!’”