Spike & Sylvia

Als je voor het eerst van je leven door New York loopt, en je ziet damp opstijgen uit een rooster in het wegdek en water spuiten uit een pomp aan de rand van de stoep, en je bestelt een hotdog met mosterd en ketchup bij een karretje, dan lijkt het net of je in een film bent beland.

Opwindende en onwerkelijke sensatie. Jammer dat het zo snel went. De subway. De gore koffie van Starbucks. Dat je midden in de nacht Häagen-Dasz-groenetheeijs kunt kopen bij de deli om de hoek.

Gelukkig dook het een paar dagen later weer op in Harlem. Het filmgevoel. De straten met hun identieke bruine trappetjeshuizen het decor; de jongelui die de treden bevolkten en de kinderen die voetbalden op straat de figuranten. Het grijze mannetje dat ons verwelkomde bij Sylvia’s (Welcome to y’all) perfect gecast.

MTV zond afgelopen weekeinde Jungle Fever uit, een film van regisseur Spike Lee. Al mijn indrukken van Harlem gestold in een script. Tot en met het soulfood-restaurant aan Lenox Avenue en de idie ik er at. Zo toevallig nu ook weer niet, want Sylvia’s is Harlem. In dertig jaar tijd bouwde Sylvia Woods er een klein imperium op rond haar catfish with hushpuppies, fried green tomatoes en barbecued ribs. Ze heeft een restaurant, een cateringbedrijf, meerdere kookboeken op haar naam en een eigen productlijn in de supermarkt. Inmiddels heeft ze het restaurant aan haar kinderen overgedragen. Maar de ‘Queen of Soul Food’ blijft waken, haar trotse glimlach aan iedere wand.

Is in Jungle Fever de bediening bij Sylvia’s nogal onbeschoft, in werkelijkheid zijn ze er allervriendelijkst. Zo aardig dat je ze bijna zou vergeven dat het eten teleurstelt. Het enige hoogtepunt was het warme maïsbrood waarvan we direct bij binnenkomst een mandje kregen. Dramatisch dieptepunt vormden de gekonfijte yams (een tropische knol) waarvan ik na het kleinste hapje al spontaan begon te rillen. De kip, de kool en de mais waren dood gekookt. De ‘World-Famous-Most-Talked-About-Barbecued-Ribs’ boden meer vet en botten dan vlees. En alles, van citroenlimonade tot barbecuemarinade was tandglazuurverziekend zoet.

Omdat het geen weer is om brood te bakken, houd je een recept voor maïsbrood tegoed. Ik geef je er vandaag liever een voor citroenlimonade. Sylvia’s lemonade bleek uit een zakje te komen. Wonderlijk als je weet hoe simpel het is om te maken.

voor een grote kan limonade:

250 g suiker

sap van 5 citroenen

ijsblokjes

desgewenst: een takje verse munt, citroenmelisse of verbena

Breng de suiker samen met 250 ml water aan de kook en roer tot de suiker is opgelost. Laat afkoelen. Meng de suikerstroop met het citroensap, ijsblokjes en een liter water. Een takje van de genoemde kruiden in de limonadekan geeft een extra frisse smaak.

Maak jij zelf verkoelende zomerdrankjes? Stuur je recepten naar nrcnext.nl/kokenetc