Geloofwaardige tiener

Volgens Rob van Essen verbleken de meeste romans over jongetjes bij Keiron Smith, Boy (Penguin, € 31,–) van Bookerprijswinnaar James Kelman.

‘Kieron Smith, Boy is een stug, maar overtuigend boek dat nog lang blijft nawerken, al was het alleen maar doordat het als een autonome, bijna onverschillige maatstaf andere boeken hun plaats wijst. Opeens lijken andere romans over kinderjaren die je hebt gelezen, van Theo Thijssens Kees de jongen tot Paddy Clarke Ha Ha Ha van Roddy Doyle, koket en sentimenteel. Als je Paddy Clarke Ha Ha Ha nog eens openslaat nadat je Kieron Smith, Boy hebt gelezen, weet het geen moment te overtuigen. Terwijl Kieron nooit zijn geloofwaardigheid verliest, krijgt Paddy Clarke vanaf de eerste pagina beelden en vergelijkingen in de mond gelegd die geen enkele tienjarige jongen zou kunnen (of willen) verzinnen. Overal in Paddy Clarke Ha Ha Ha schemert de stem van Doyle door het personage heen. In Kieron Smith, Boy heeft Kelman de touwtjes daarentegen zo strak in handen dat hij zelf volkomen onzichtbaar wordt – een paradoxale prestatie waartoe niet elke schrijver in staat is.’