Zijn vaste data voor de feestdagen een goed idee? 2

”De politiek moet de jaarlijks verschuivende christelijke feestdagen inruilen voor nationale feestdagen die op vaste data worden gevierd”, staat geschreven in het commentaar van 3 mei.

Toch zijn vaste kalenderdata voor nationale feestdagen onvoldoende oplossing om sommige feestdagen tot meer bloei te brengen. Koninginnedag loopt wel, maar 4 en 5 mei toch een stuk minder, terwijl we vinden dat die herdenkingen niet mogen wegebben. Die rituelen zijn aan voorzichtige vernieuwing toe, en het toekennen van betere dagen helpt daarbij.

Dodenherdenking en Bevrijdingsdag vallen tegenwoordig ongelukkig, altijd in de schoolvakantie en steeds op andere weekdagen, wat het organiseren lastig maakt. De historiciteit ervan is trouwens betrekkelijk. De capitulatie van de Duitse troepen in Noordwest Europa is getekend op 4 mei; de zogenaamde capitulatie op 6 mei in Wageningen was een technische uitwerking daarvan, niet meer. Dat geeft niet, de koningin is ook niet jarig op 30 april, en Jezus is niet geboren op 25 december, en Pasen is als herrijzenisviering qua datum helemaal een knoeiboel. Ritueel herdenken gaat niet over de kale data.

De nationale herdenking van oorlogsslachtoffers en viering van vrijheid kunnen beter naar een vaste weekdag, in een vaste week van een bepaalde maand, en niet op een vaste datum, zoals in zoveel andere landen al met succes is bepaald. Een vaste vrijdag in een maand vlak voor de schoolvakanties, of meteen erna, zou een goede greep zijn. Zo`n herdenking kan best op slechts één zo`n vaste, altijd voor iedereen vrije, dag worden gehouden: dodenherdenkingen tot 12 uur `s middags, klokgeluid, en dan tot in de avond bevrijdingsfeesten.