Keuzes maken

‘We hadden een nieuw huis gekocht, waar een behoorlijke hypotheek aan vastzat. Toch besloot ik voor mezelf te beginnen. Dat was eng, maar ik had er vertrouwen in. Bovendien kun je altijd nog in loondienst.

Ik was manager human resources bij PricewaterhouseCoopers. In mijn werk heb ik veel jonge vrouwen met een burn-out meegemaakt, maar toen ik er zelf eentje kreeg, herkende ik het niet. Ik werd vergeetachtig, ging fouten maken. Mijn humeur veranderde. Ik werd ongeduldig en emotioneel. Mijn omgeving vroeg: gaat het wel goed? Alles onder controle, zei ik. Uiteindelijk zat ik ziek thuis.

De combinatie van een drukke baan, de zorg voor kinderen van één, drie en vijf jaar oud plus de verhuizing was te veel. Ik maakte de fout die typisch vrouwelijk is. Alles perfect willen doen. Als je man een keer de was opvouwt deed ik alles opnieuw, omdat hij het net niet goed deed. Als een kind ziek was zei ik: ik regel het wel.

Bij PwC had ik veel ervaring opgedaan met coaching. Dat is werk dat me echt ligt. Daar heb ik nu mijn vak van gemaakt. Dat kan ik iedereen aanraden: ga op zoek naar je passie en probeer daar je geld mee te verdienen.

Ik richt me vooral op hoogopgeleide jonge vrouwen die een baan en een gezin combineren. Ik probeer inzichtelijk te maken dat zij keuzes kunnen en moeten maken en dat die keuzes consequenties hebben. En dat zij zelf het beeld van de perfecte vrouw in stand houden.

Naast mijn bedrijf werk ik twee dagen per week freelance bij de Hogeschool Utrecht. Ik geef vakken die gerelateerd zijn aan human resources. Via de hogeschool krijg ik ook klanten. Als iemand burn-outklachten heeft, zegt personeelszaken: wij kennen iemand met wie je kunt gaan praten. Nu begin ik te merken ik dat de mond-tot-mondreclame gaat werken. Vrouwen die bij mij zijn geweest en mijn naam doorgeven aan vriendinnen en collega’s.

Financieel mag ik niet klagen. Ik heb in de eerste vier maanden van dit jaar al verdiend wat ik in dit hele jaar verwachtte te verdienen. Ik werk meer uren dan in mijn vorige baan. Maar omdat het werk flexibel is vind ik dat niet erg. Ik ben trots dat ik deze stap heb durven nemen.’

Wilma van Hoeflaken