Deborah Jeane

De ‘DC Madam’ heeft haar straf niet afgewacht.

DC Madam Foto Margriet Oostveen Oostveen, Margriet

Deborah Jeane Palfrey, die nu dood is, was klein, boos en erg brutaal voor iemand in haar positie. Ze droeg graag mantelpakjes – faux Chanel – en leek niet ordinair genoeg om haar lippen onbetamelijk glanzend en rood te stiften, iets wat ze desondanks graag deed. Deborah Jeane Palfrey was zo iemand die kaarsrecht ten onder gaat.

Deborah Jeane Palfrey: de ‘DC Madam’, die jarenlang een prostitutiebedrijf in Washington leidde. Justitie zat achter haar aan en zij dreigde de machtigste mannen uit haar clientèle in haar val mee te sleuren. In het bijzijn van haar moeder Blanche gaf ze een jaar geleden nijdige persconferenties om dat aan te kondigen. Deborah Jeane Palfrey had alle duizenden telefoonnummers van vaak anonieme klanten bewaard en die ging ze aan ABC Televisie geven. Daar zouden ze onderzoeken welke namen achter die nummers schuil gingen.

Directeur-generaal Randall Tobias van Buitenlandse Zaken trad af. Ook de uitvinder van de term ‘Shock and Awe’, militair analyticus Harlan Ulman, bleek een klant te zijn. Daarna was het nationale schandaal abrupt over. Door ABC werd gezegd dat de andere namen uit Palfreys telefoonregister niet de belangrijke mensen waren waarmee ze had gedreigd en waarop iedereen had gehoopt.

Kort daarna spraken we af voor deze rubriek.

Zij leurde nog altijd, tevergeefs, met haar telefoonnummers, ervan overtuigd dat er meer grote namen tussen zaten (ze kreeg later gelijk: de Republikeinse senator David Vitter). Ze vertelde over de grond van haar woede: prostitutie is hier illegaal, maar in de praktijk alleen voor prostituees. Hun klanten, die hier de Johns worden genoemd, komen er vaak vanaf met een zes uur durende cursus op John’s School. „Maar er is geen Jane’s School. Vrouwen kunnen direct naar de gevangenis.”

Veel was off the record, omdat ze haar moeder wilde ontzien. Ze vertelde bijvoorbeeld hoe een eerdere veroordeling, achttien maanden in verband met prostitutie, de hel was geweest. Waarom kreeg ik niet uit haar, maar ze werd onrustig als een hert. Toen ze haar opnieuw begonnen te vervolgen, zei Jeane Palfrey, was ze achter de computer gaan zitten en googlede ze ‘suïcide how to.’ Ik dacht dat ik dat wel met een korrel zout kon nemen, ze was zo bedreven in het bespelen van de media.

Vier weken geleden kwam haar zaak hier voor de rechter. Een maand eerder hadden we ons ongelooflijke schandaal toch nog gekregen, toen de gouverneur van New York, Eliot Spitzer, er een peperdure prostituee op na bleek te houden via een ander bureau. Een hoer van 4300 dollar! Deborah Jeane Palfrey rekende maar rond de 250 dollar per uur – eerst dankten de media haar af, nu lieten ze haar weer opdraven en noemden ze haar „goedkoop”.

Ook ik zocht contact met haar. „Margriet, ja, we kunnen praten”, antwoordde ze per e-mail. „Maar het wordt waarschijnlijk morgen. Ik moet zo weg voor een interview met CNN.” Het kwam er niet meer van en dat was het laatste wat ik van haar hoorde.

Haar rechtzaak begon. De namen van de klanten bleven, zoals zij had voorspeld, anoniem. Alleen een trieste stoet van haar werkneemsters werd gedwongen tegen Palfrey te getuigen – het was dat, of vervolging.

Zij bleken in de eerste plaats ploeteraars met heel andere levens, die het hoofd financieel boven water probeerden te houden. Nu werden die roemloze vrouwen voor altijd kapot gemaakt, kwam hun naam in de kranten, besmeurd, ze werden door de aanklagers zo nauwgezet doorgezaagd over de precieze aard, duur en frequentie van hun ontmoetingen met de mannen, dat de rechter nu en dan uitriep: „Zo is het wel genoeg!” Er was een moeder bij die vijftien jaar geleden kort voor Palfrey had gewerkt. Een doctor van inmiddels 63 jaar. Een jonge officier bij de marine, die nu een hele loopbaan zal verliezen.

Deborah Jeane Palfrey bleef ontkennen dat wat zij deed illegaal was, van seks had zij niets geweten – dat woord had ze in alle contacten met haar werkneemsters vermeden. Maar in de rechtzaal werd bewijs na bewijs uit die doodsbenauwde vrouwen geknepen. De jury verklaarde Palfrey schuldig. De rechter zou haar straf in juli bepalen. Vijf of zes jaar cel, was de verwachting.

Ze woonde de afgelopen weken in het roze huisje van haar moeder in het Sun Valley park van Tarpon Springs, Florida, zo’n koesterende seniorenenclave waar golfkarretjes rijden en alles altijd smetteloos zou blijven. Deborah Jeane Palfrey is daar vorige week donderdag het schuurtje van haar moeder ingelopen om zich op te hangen.

Aan haar moeder, die haar vond, schreef ze dit: „Ik kan niet de komende zes tot acht jaar achter tralies zitten voor wat jij en ik allebei zijn gaan beschouwen als hedendaags lynchen, om er alleen maar uit te komen als ik eind vijftig ben, als een gebroken vrouw, blut en heel erg alleen.”

Zie voor de eerdere column over Palfrey nrc.nl/opinie, ‘verwijzingen uit de krant’