De lezer schrijft over de functie van de hoofd- en eindredactie

Ik heb een prangende vraag. Wat doen de hoofd- en eindredactie van NRC Handelsblad eigenlijk? Deze vraag kwam bij mij op toen ik in de krant van 6 mei één bericht driemaal tegenkwam. Op de buitenlandpagina (van uw correspondent), op de kunstpagina (door Henk van Gelder) en ook nog eens op de mediapagina (Reuters) was het bericht te lezen over hoe Franco het Songfestival zou hebben beïnvloed.

Nog afgezien van de komkommertijdnieuwswaarde van dit bericht lijkt het mij nogal overbodig één bericht meerdere malen te plaatsen (afgezien van de verwijzingen op de voorpagina). Het moet voor een hoofd- of eindredacteur toch een kleinigheid zijn om dit soort doublures in de berichtgeving er uit te vissen.

Paul Hoogendoorn

Alphen aan den Rijn

De krant antwoordt

We ontvingen meerdere terecht boze brieven van lezers over deze storende ‘triplure’. Drie keer in één krant hetzelfde bericht dat generaal Franco (1892-1975) de jury van het Songfestival zou hebben omgekocht – dat mag niet voorkomen. En dan was het ook nog eens een bericht dat eerder anekdotisch is dan van grote nieuwswaarde. Maar juist daarom, omdat het geen groot nieuws was, kon dit gebeuren. Over groter nieuws vindt namelijk afstemming plaats tijdens onze dagelijkse ‘ochtendvergadering’ om kwart voor negen. De lezer vraagt zich af wat de hoofdredactie nou eigenlijk doet. Welnu, een van de taken van de hoofdredactie is die ochtendvergadering voorzitten en zorgen dat wordt afgestemd welke deelredactie welk onderwerp brengt.

Het Songfestivalbericht werd ’s ochtends door geen van de deelredacties gemeld. Ook de eindredactie kon de fout niet voorkomen. De taak van de eindredactie is tussen acht uur ’s ochtends en half twee ’s middags artikelen ‘tegen’ te lezen voordat ze in de krant verschijnen. Maar verschillende eindredacteuren lezen verschillende deelredacties tegen, dus op die manier kunnen doublures ook niet altijd worden ondervangen.

De enige manier waarop dit soort fouten kan worden voorkomen, is door middel van rechtstreeks overleg tussen buitenlandredactie, kunstredactie en mediaredactie. Bij twijfel over de vraag in welke rubriek een bericht thuishoort, moeten deelredacties altijd even bij elkaar navraag doen en overleggen. Dat is hier helaas niet gebeurd, met het tamelijk potsierlijke resultaat waar de lezers ons op wijzen.

En dat staat dan nog los van de vraag hoeveel redactionele ruimte dit bericht over het Eurosongfestival überhaupt verdiende als onderwerp en, ernstiger, hoe serieus de bewering dat Franco half Europa had afgelobbyd om de Spaanse inzending te laten winnen eigenlijk was. Het ‘nieuws’ werd onthuld in een Spaanse televisiedocumentaire. Maar de presentator van het programma verklaarde nog vóór de uitzending dat hij slechts melding maakte van wat veertig jaar eerder iedereen wist in Spaanse televisiekringen – zoals te lezen was in het artikel op de kunstpagina. De Britse krant The Guardian wijst er bovendien op dat er nog een andere, weliswaar veel saaiere, verklaring is dat het Spaanse liedje in 1968 won ten koste van Cliff Richard: de Spaanse zangeres kreeg beslissend veel stemmen uit Duitsland waar ze vlak voor het Songfestival optrad in een populair televisieprogramma.

Lezers van NRC Handelsblad leerden nu wel nog op de kunstpagina dat Ronnie Tobers liedje Morgen in 1968 op de laatste plaats eindigde, terwijl onze correspondent te Madrid ons meegaf dat de jongste Spaanse inzending, Chiki Chiki, een geprefabriceerde grap is die alleen met goede wil nog als parodie kan worden beschouwd. Enfin, voor de liefhebber. En voor het redactionele prikbord met te vermijden blunders.

Birgit Donker

Hoofdredacteur

Reacties nrc.nl/lezerschrijft

Nieuwe kwesties lezerschrijft@nrc.nl