Hoeveel militairen sneuvelen gratis?

In 2006 draaide in Cannes de film Indigènes van de Frans-Algerijnse regisseur Rachid Bouchareb, over de manier waarop de Fransen arme Noord-Afrikaanse jongeren en mannen ronselden voor hun gedecimeerde leger. Over de riskante manier waarop die soldaten - vrijwel ongetraind en onbeschermd - in de strijd werden ingezet. Over de onbeschofte discriminatie die ze bij de voedseluitdeling ondergingen. Over het feit dat ze niet op verlof mochten en systematisch niet werden bevorderd. Over onderschepte brieven aan geliefden. Over hun heldenrol bij de bevrijding van de Elzas en over het feit dat de Franse militairen achteraf met de eer gingen strijken met volstrekt negeren van al die gesneuvelde of gewonde Noord-Afrikanen. Tot overmaat van ramp zette de Franse staat in 1959 de uitbetaling van de schamele oorlogspensioenen aan de oorlogsveteranen en hun nabestaanden in de voormalige koloniën tijdelijk stop. Tenzij Bouchareb de geschiedenis heeft vervalst, zijn de uitspraken van de historicus David Barnouw over de rol van de Marokkanen in de Tweede Wereldoorlog verbijsterend (Binnenland, 5 mei). Het argument `dat ze het voor het geld deden` is zo denigrerend, dat ik er verder geen woorden voor heb: hoeveel militairen vechten en sneuvelen gratis?