Fabeltjes over slaven

In de column van Anil Ramdas over de slavernij in Suriname 5 mei), zitten enkele onjuistheden.

De redenatie dat er „door de wreedheid van de slavernij” van de 300.000 in Suriname geïmporteerde Afrikaanse slaven bij de vrijverklaring nog maar 30.000 over waren is een onzinnige rekensom net als de berekening dat van de 40 tot 50 miljoen mensen, die vanaf het begin van onze jaartelling in ons land hebben gewoond, er nu nog maar 16 miljoen over zijn.

Lang niet alle Afrikanen „zijn tot slaaf bestempeld”. De meeste Afrikanen waren geen slaaf. Naar de Nederlandse koloniën zijn alleen die Afrikanen vervoerd, die in Afrika door de Afrikanen tot slaaf waren gemaakt.

Dat mooie en slimme slaven niet op één plaats mochten blijven of niet hogerop konden komen, is niet typerend voor de slavernij. Dat kwam ook voor op de vrije arbeidsmarkt.

Slaven zijn niet alleen „altijd zwart”, maar ook geel (Azië), ‘rood’ (Nieuwe Wereld) en wit (zoals de 1 miljoen Europese slaven in Noord-Afrika).

Lijfstraffen waren niet exclusief voor slaven. Ook Europese Nederlanders konden in die tijd als straf worden geslagen, tot ver in de 19de eeuw nog in het leger, bij de marine en op de koopvaardijvloot.

P.C. Emmer is hoogleraar geschiedenis van de Europese expansie, Universiteit Leiden.