Kommil Foo brengt verstild cabaret

Cabaret Wolf, door Kommil Foo. Gezien: 7/5 in de Kleine Komedie, Amsterdam. Tournee t/m 8/6 en volgend seizoen. Inl. www.kommilfoo.be

In Spaak, het vorige programma van het Vlaamse duo Kommil Foo, viel veel te lachen. Het leverde de broers Raf en Mich Walschaerts in 2005 zelfs de Poelifinario op, de grote prijs voor het beste cabaretprogramma van het jaar.

Hun nieuwe voorstelling, die Wolf heet, is heel anders. Verstild bijna, met ingehouden adem en met spanning die in de kleinste woordjes schuilt. Noem het cabaret op kousenvoeten.

Waar de titel Spaak op sloeg, heb ik nooit geweten. Maar bij hun huidige programma, hun vijftiende, is dat duidelijk. Wolf verwijst geregeld naar de grote boze wolf die in ieders leven op de loer ligt, en die uiteindelijk ook het licht uit doet – als hij vindt dat het tijd wordt.

In compacte verhaaltjes en welluidende liedjes speelt Kommil Foo flarden uit een mensenleven, en soms ook uit het leven van een reiger die per verrekijker wordt bespied door twee mannen die de merkwaardigste details over het dier weten op te dissen. Het is even merkwaardig als de bijzonderheden in een vraaggesprekje met een man die zegt zich niets meer van zijn eerste schooldag te herinneren en die de interviewer desondanks voortdurend staat te corrigeren.

Het is een onnadrukkelijk, soms zelfs stoïcijns gepresenteerd soort poëzie waarin Kommil Foo excelleert. Het wordt bovendien mooi in balans gehouden door de sketches die met hun onverwacht zotte, surrealistische wendingen nooit verlopen zoals te verwachten viel. Bovendien worden veel scènes zodanig in elkaar weerspiegeld dat een hoogst bezienswaardige samenhang ontstaat.

Aanzienlijk minder fysiek en variétéachtig dan hun vorige voorstellingen, maar des te sfeervoller. En liedjes met zoet gezongen regels als „je bent lief, maar niet voor mij” kunnen alleen door de broers Walschaerts worden gemaakt.