Baby’s baren van de eerste de beste?

Jong kinderen krijgen heeft vooral voordelen, betogen Michelle Verheij en Pauline Bijster (nrc.next, 29 april).

Ja, als je op je twintigste de ware liefde al hebt gevonden.

Suzanne van den Eynden

Moeder worden op je twintigste is helemaal niet zo moeilijk als vaak wordt gedacht, betogen moeders Michelle Verheij (26) en Pauline Bijster (25) in nrc.next van 29 april. Wonen kun je immers ook in een minder goede buurt, zo veel geld kost een kind nou ook weer niet en die vrijheid? Ach, die komt wel weer op je veertigste, wanneer de kids het huis uit gaan.

Maar de dames vergeten wel een ander, ook niet onbelangrijke voorwaarde om als vroege twintiger al een gezin te kunnen stichten. Zij hebben blijkbaar het geluk gehad al heel jong de juiste partner tegen het lijf te zijn gelopen, met wie ze er al op hun 25ste en 26ste een kind op de wereld wilden zetten. Maar realiseren Verheij en Bijster zich wel dat lang niet iedereen op zijn twintigste al zo fortuinlijk in de liefde is?

Als ik terugdenk aan het van bindingsangst vergeven studentje met wie ik op mijn twintigste iets had – het woord ‘relatie’ was het nog niet eens waard – ben ik toch wel heel erg blij dat we ons beperkt hebben tot woeste stapavonden en wilde nachten, en het voortplanten links hebben laten liggen.

Wat een ramp zou dat zijn geweest. Vooral voor het kind. Dat had dan moeten bivakkeren op een tochtig studentenkamertje met een moeder die zich zélf nog kind voelde en een vader van wie ik niet wist of hij zich nog kind voelde, maar die het zeer zeker nog wás.

Voor de toenmalige scharrels van mijn studiegenoten gold hetzelfde. De liefdes van toen hadden allesbehalve ouderpotentieel. Het was uitproberen, lol maken, en voornamelijk nog zoveel mogelijk opties open houden. Vastleggen? We moesten er niet aan denken. We wilden nog zo veel. En in onze ogen kon dat alleen maar op dat moment. Aan ons veertigste dachten we nog niet. We leefden in het nu, en niemand die ons daarvan af kon brengen.

Met mijn eerste echt serieuze vriend had het wellicht van kinderen kunnen komen. Totdat hij me na ruim drie jaar en vergevorderde toekomstplannen – hij woonde in het meest zuidelijke continent, dus er zou geëmigreerd moeten worden – doodleuk vertelde dat ik er niet op moest rekenen dat hij ooit vader wilde worden.

Inmiddels ben ik bijna dertig jaar en heb ik een partner van wie ik zeker weet dat ik – mocht het kinderen krijgen voor ons zijn weggelegd – niemand anders dan hem als vader van mijn nageslacht zou willen. Toch zal dat nog zeker een paar jaar duren. Na anderhalf jaar zitten we nog dusdanig in de tortelduifjesfase dat we nog geenszins de intentie hebben dit door een baby te laten verstoren. Eerst maar eens kijken of het lukt om samen in één huis te wonen.

Maar heel in de verte kan ik soms al wat gerammel horen van toch niet helemaal meer rustige eierstokken. En dit geldt ook voor hem – wat het dan ook is dat bij een man gaat rammelen als de kinderwens zich aandient.

Het is, kortom, vrij kortzichtig van Michelle Verheij en Pauline Bijster om er maar van uit te gaan dat iedereen die pas rond haar vijfendertigste moeder wordt, automatisch haar kinderwens heeft uitgesteld vanwege haar carrière. Zoals vele anderen heb ik pas ver na mijn studententijd degene ontmoet met wie ik het ouderschap zie zitten. Voor de rust en warmte die wij onze eventuele kinderen ooit kunnen bieden, had ik op mijn twintigste nog absoluut niet kunnen zorgen.

Niet alleen omdat ik zelf nog een soort veer was die eerst de wereld in wilde springen, maar ook omdat ik toen niemand kende met wie ik die grote volwassen sprong in het diepe had aangedurfd. En hoe creatief, ambitieus en flexibel je ook bent: de juiste partner tegenkomen is nog steeds een kwestie van puur geluk.

Suzanne van den Eynden (29) is journalist bij het tijdschrift Carp en heeft nu anderhalf jaar een vaste relatie.

Lees het stuk ‘Kids krijgen én carrière maken? Dat kan zeker!’ van de jonge moeders Michelle Verheij en Pauline Bijster terug via nrcnext.nl/links