Feesten voor het leven

Vorige week was weer zo’n week: veel stress, veel gehaast en het gevoel hebben dat je niet het onderste uit de kan haalt. De Kameragenda is zo’n agenda waar je tureluurs van wordt. Van ’s ochtends vroeg tot ’s avonds laat debatteren over problemen. Om reacties gevraagd worden van Wilders. Altijd paraat en je woordje klaar hebben. Daar heb ik voor gekozen. En ik doe dat met passie en plezier. Het is alleen jammer dat je soms niet aan eten toe komt.

Het werd eindelijk weekend. En met mijn salaris kan ik al het gedoe goed compenseren. Met twee collega’s van GroenLinks besloten we om te gaan stappen in de place-to-be: Berlijn. Wat een luxe! Ik ben nog steeds niet aan het idee gewend dat zoiets zomaar kan. Dat ik zoveel vrijheid heb. We hebben tot diep in de nacht gegeten, gedronken en gedanst.

Soms neem ik de vrijheid in ons land voor lief. Dat schoot me te binnen toen we een Libanese lounge vonden en aan een waterpijp gingen lurken. Want in Libanon is vrijheid geen vanzelfsprekendheid. Elke dag kan je leven voorbij zijn. De volgende bom kan maar zo op je pad vallen. Met dat besef feest de next-generatie in Beirut alsof het de laatste dag van hun leven is.

Zo wil ik ook in Nederland leven. Feesten voor het goede leven! Omdat ik dat wil houden en omdat ik dat wil delen.

Wekelijks schrijft iemand op uitnodiging een brief aan de next-generatie. Tofik Dibi (27) is Tweede Kamerlid (GroenLinks)