Wageningen geeft ook jonge veteraan stem

Bij het defilé in Wageningen waren ook jonge veteranen aanwezig. „Omdat we het belangrijk vinden dat er aandacht blijft voor de jongens die gevochten hebben voor ons land.”

Ze vallen op tussen de glimmende medailles en gouden knopen waarmee de meeste veteranen trots door de grote tent paraderen. De in fel groen gestoken Jonge Veteranen zitten nog rustig aan de kant. „Wanneer de drank gaat vloeien, mengt het publiek hier zich vanzelf”, zegt Jean-Claude Weijsters met een kleine glimlach.

Bevrijdingsdag in Wageningen wordt vandaag traditioneel gevierd. Muziek, optredens en het Vrijheidsdefilé, dat drie jaar geleden het oude Veteranendefilé heeft vervangen, vullen de straten van Wageningen.

Met 21 leden zijn zij vanochtend naar Wageningen gekomen. De Jonge Veteranen vereniging, die pas een jaar bestaat, is opgericht omdat de jongere generatie vindt dat zij nergens met haar problemen terechtkan. Vanaf de Unifilmissie in Libanon, die in 1979 van start ging, zijn oudgedienden welkom. De vereniging telt nu 300 leden. „Nazorg en begeleiding na terugkeer van een missie is sinds 1992 op papier uitgewerkt, maar in de praktijk gebeurt er nog steeds niets. En het is hard nodig”, vertelt Leo Valkestijn (38) met een triest gezicht. Hij werd uitgezonden naar Rwanda, twee keer naar Bosnië en naar Irak. „Wij zijn hier, omdat we het belangrijk vinden dat er aandacht blijft voor de jongens die gevochten hebben voor ons land.”

Bas Schrama beaamt de problemen die de jongere generaties veteranen hebben wanneer zij terugkeren van een missie. Hij diende in Bosnië en vertelt dat er „weinig erkenning is voor ons werk in crisisgebieden. Bij elkaar vinden we steun.” Marc Bijl, algemeen bestuurslid van de vereniging, laat weten dat de jongens graag een boodschap willen uitdragen vandaag. Met hun opvallende outfits willen ze de jonge veteranen een stem geven en aandacht vragen voor degenen die na de Tweede Wereldoorlog hun leven voor Nederland heben gewaagd.

Bijl vindt de nieuwe benaming daarom ook beter dan vroeger, evenals Valkestijn en Schrama: „Vrijheidsdefilé is een wat bredere benaming. Je moet het oude ook achter je kunnen laten, al zal de oudere generatie het daar niet mee eens zijn.”

Maar ook de oudere generatie is volop vertegenwoordigd in Wageningen vandaag. Ondanks de instelling van een Veteranendag op 29 juni, de verjaardag van wijlen prins Bernhard, komt men in groten getale naar Hotel De Wereld, de plek waar de capitulatie van Duitsland in 1945 werd ondertekend.

Zo ook Bert van Engelenburg (77) – borstelige wenkbrauwen, gehoorapparaat. Hij was officier tijdens de oorlog in Nieuw-Guinea – een conflict dat zich tussen 1950 en 1962 afspeelde. Een halve duim herinnert hem nog aan die tijd. En daarom blijft hij ieder jaar gewoon naar de 5-meiviering in Wageningen komen. „Het mag dan wel het Vrijheidsdefilé heten tegenwoordig, die Veteranendag in Den Haag kan niet tippen aan de herdenking van de capitulatie op 5 mei 1945”, aldus Engelenburg.

Op Van Engelenburgs borst prijkt een rij medailles. Fier loopt hij ermee door de grote tent, waar de deelnemers van het defilé deze ochtend samenkomen. Van ridder in de Orde van Oranje Nassau, een gouden medaille voor 36 jaar trouwe dienst tot een medaille voor het meedoen aan de Nijmeegse Vierdaagse. Van Engelenburg: „Die vierdaagse hoort net zo bij Nijmegen als Bevrijdingsdag in Wageningen thuishoort”. Intussen schijnt de zon, scheuren de jeeps over het terrein en trommelt de fanfare.