Londen is het financiële centrum

Miljardair Michael Bloomberg, de burgemeester van New York City, toonde zich vorig jaar bezorgd dat Londen de plaats van zijn stad zou kunnen gaan overnemen als het financiële centrum van de wereld.

Sommigen dachten dat dat in feite al was gebeurd, deels doordat de kapitaalvijver in Londen diep en liquide leek in vergelijking met die van New York. Hierdoor kon Europa een voorsprong nemen op de VS op het gebied van de uitgifte van nieuwe aandelen, fusies en overnames.

De trans-Atlantische verschuiving ten gunste van Londen zou wel eens kunnen worden versneld door de kredietcrisis. In termen van het werkgelegenheidsverlies bij de zakenbanken lijkt Wall Street meer te duchten te hebben dan de Londense City.

Het zal zeker niet lang meer duren voordat in beide steden veel bankiers en andere werknemers van financiële instellingen op straat komen te staan. Vroege voorspellingen duiden erop dat zowel in Londen als in New York 20.000 banen op het spel staan. Het is moeilijk voorstelbaar dat het daarbij zal blijven. Slechts twee firma’s – Bear Stearns, dat nu in handen is van JPMorgan Chase, en ABN Amro, dat onlangs werd overgenomen door Royal Bank of Scotland, Fortis en Santander – verwachten ieder al meer dan 7.000 ontslagen.

Toch lopen de bankiers op Wall Street om diverse redenen meer risico. Hoewel ook Britse en Europese banken zijn getroffen door de problemen op de Amerikaanse markt voor risicovolle (subprime) hypotheken, zijn de kredieten in eerste instantie verstrekt door Amerikaanse banken en voor het grootste deel in hypotheekobligaties en andere geavanceerde financiële constructies ondergebracht door bankiers met uitzicht op de Hudson of de East River, en niet op de Theems. Ook op het terrein van de bedrijfskredieten was een veel groter deel van het Amerikaanse handelsvolume afhankelijk van bedrijfsovernames met geleend geld door de private-equitysector.

In de tweede plaats zal Londen waarschijnlijk eerder kunnen profiteren van de markten waarop nog steeds veel activiteit plaatsvindt. Hoewel beide steden hun voordeel kunnen doen met de veerkracht van de markten voor grondstoffen, valuta’s, rentetermijncontracten en prime brokerage (het leveren van financiële diensten aan grote klanten), zullen bijvoorbeeld de Russische mijnbouwconcerns die een beursgang overwegen en staatsfondsen uit het Midden-Oosten die hun oliedollars kwijt willen zich vermoedelijk eerder tot de City wenden.

Ten slotte waren veel Amerikaanse zakenbanken toch al bezig een aantal divisiehoofden en andere topmanagers van New York naar Londen over te plaatsen. Dat proces zou aan vaart kunnen winnen, zodat degenen op Wall Street die niet worden ontslagen misschien toch hun biezen zullen moeten pakken en er in New York nog meer lege bureaus zullen achterblijven.