Musée du Louvre – La Grande Arche

We beginnen bij de roze sfinx. Met zijn kompas door de zalen van het Louvre speurend heeft man bepaald dat deze charmeur van negenenhalve ton graniet rust in de meest oostelijke kamer van het museum, aan het begin van de rechte lijn over de Champs-Élysées, die we van oost naar west willen bewandelen.

Een wandelaar mag alles en moet wat, dus waarom dit niet.

We verlaten de sfinx, lopen zo rechtdoor als we kunnen en proberen niet te lang te blijven hangen bij de Egyptische beelden met hun glimlachjes. Via Pei’s glazen piramide (donder op uit mijn hersens, Da Vinci Code) verlaten we het museum. Achter een proef-arcje in het grind lokt in de verte Napoleons Arc de Triomphe.

„Paris, mais c'est la Tour Eiffel/ Avec sa pointe qui monte au ciel’’, humt man Jacques Helian, want ja, de Eiffeltoren is er ook bij, links in het uitzicht. Recht voor ons uit trekken de Tuilerieën hun zandpaden. De joggers sloffen onder de bloeiende kastanjes, de mussen jagen op kruimels en verder heft zowat iedereen arm-in-arm het gezicht naar de zon.

Place de la Concorde vraagt even een bochtje linksom (of rechtsom). Nu gaat het weer rechtdoor, over de grote tegels van de Elyséese Velden. We delen ze met duizenden flaneurs die met zondagse gezichten Paris in the springtime vieren.

„Aux Champs-Élysées, aux Champs-Élysées/ Il y a tout ce que vous voulez aux Champs-Elysées,’’ zing ik Joe Dassin (want ik ken ook mijn klassieken; alleen zat er nog een zinnetje tussen en dat ben ik vergeten).

In de Arc de Triomphe flakkert enorm de driekleur boven het graf van de onbekende vlam, gewijd aan alle soldatenliefjes die tevergeefs bleven wachten op de terugkeer van hun beminden.

Nu zie ik al meteen de volgende boog, hij heeft hoeken: de Grande Arche, het Parijse venster op de wereld. De Avenue de la Grande Armée trekt de lijn naar het westen door. Rustiger is het hier, met barsten in het plaveisel, tedere bomen en slordige etalages onder crème gevels en balkons van gekruld smeedijzer.

Achter de Seine markeren glazen wolkenkrabbers de zakenbuurt La Défense, met, speciaal voor ons wandelaars, een elegant terrassencomplex. Het brengt naar een slenterplein dat wordt overzien door de ranke Grande Arche. Wat een ding.

Soezend in de zon doet man nu Yves Montand: ,,J’aime flâner sur les grands boulevards/ Y a tant de choses, tant de choses/

Tant de choses à voir...’’

Joyce Roodnat

10 km vanaf het Musée du Louvre naar het westen. Kan gewandeld worden op basis van elke plattegrond van Parijs. Begin- en eindpunt zijn verbonden door Metrolijn 1.