In stadion is Lang Lang op zijn plek

Het Rotterdams Philharmonisch Orkest bestaat negentig jaar. Dat werd gisteren gevierd met een feestconcert en pianovirtuoos Lang Lang.

De Chinese pianovirtuoos Lang Lang, gisteravond in de Rotterdamse Ahoy’. Foto Bas Czerwinski 02-05-2008, Rotterdam. 90 jarig bestaan Rotterdams Philharmonisch Orkest. Optreden Lang Lang. Foto Bas Czerwinski Czerwinski, Bas

Mischa Spel

Voor de Chinese pianist Lang Lang is sportpaleis Ahoy’ met zijn achtduizend toeschouwers kinderspel. Stadions vol extatische fans zijn voor hem, zeker in China, core business. Deze zomer volgt zelfs het ultieme stadionconcert, als hij op 8 augustus de Olympische Spelen in Beijing opent. Zorgen over dat miljardenpubliek heeft Lang Lang niet. Hij vindt spelen in een stadion eenvoudiger dan in een concertzaal, waar iedereen alles hoort.

Je begreep hem wel, gisteravond in Ahoy’. Wie voor Langs artistieke visie was gekomen, moest met röntgenoren door de versterking en klimaatcontrole heen luisteren. Maar Lang Lang als fenomeen bleek in een sportpaleis zelfs beter te bewonderen. Het dansen van zijn handen werd voortdurend uitvergroot op twee filmschermen, dus moest je wel meewervelen met de virtuositeit in Tsjaikovski’s Eerste pianoconcert. Daar komt bij dat Lang exact weet hoe je technisch en muzisch effect moet verenigen; hij zette ritmes vlijmscherp aan, gunde peinzende passages de volle breedte. Als toegift klonk Schumanns Widmung in de transcriptie van Liszt, opgedragen aan het orkest.

Drempelverlagende concerten zijn traditiegetrouw een troef van het Rotterdams Philharmonisch Orkest, en ook nu was het orkest erin geslaagd Ahoy’ zo goed als uit te verkopen. Naast de reguliere luisteraars werd een nieuw publiek bereikt; desgevraagd uit nieuwsgierigheid afgekomen op het fenomeen Lang Lang, of ,,gewoon gehoorzamend aan de bazuinstem” van televisiebariton Ernst Daniël Smid. Hij had het concert op Classic FM aangeprezen en trad nu op als presentator.

Juist voor instappubliek bleef het programma behoudend. De spanningsboog die een integrale uitvoering van de Vijfde symfonie van Beethoven eist, blijft in een stadion niet overeind - hoezeer Ed Spanjaard ook zijn best deed finesses aan te stippen en uit te lichten. De visuele aandacht die restte, werd opgeëist door geschilderde associaties van schoolkinderen, op het scherm geprojecteerd. Waar het noodlot aan de deur roffelt, dwaalde het oog nu af naar een drietal boze aapjes met blauw besmeurde bekjes.

Waarom niet gekozen voor Beethovens Ode an die Freude, koren uit Verdi? Ook Orffs Carmina Burana, gezongen door het Nederlands Concertkoor, is na het geliefde openingsdeel geen meeleunmuziek. Het publiek bleef in de stemming; het zong zelfs Lang zal ze leven voor het orkest. Gelukkig volgde daarna nog Ravels Bolero: in opzweepkracht eindelijk repertoire dat het jarige Rotterdams echt in het middelpunt plaatste.

Lang Lang speelt vanmiddag in de Amsterdamse Bijenkorf. Het concert met het RPhO wordt vanavond herhaald in het Concertgebouw, Amsterdam.