enveloptas

De op dit moment o zo hippe enveloptas – voor insiders: clutchbag of clutch – is al diverse keren uitgeroepen tot de tas die je moet hebben. De tas, zo groot als een gewone envelop en zonder hengsels, was in de Victoriaanse tijd al populair onder vrouwen. Groot genoeg voor een zakdoek en wat reukzout, want meer hadden ze toch niet nodig. In de Tweede Wereldoorlog keerde de clutch terug, maar dat had meer te maken met het materiaaltekort. En bij de poenerige Dynasty-kledingstijl in de jaren tachtig hoorde ook zo’n klein, maar o zo glitterend tasje. In de tussentijd deed de clutch vooral dienst als avondtas in de meest prachtige uitvoeringen, van slangenleer tot volgeborduurd met kraaltjes, veren of kristallen en altijd met een opvallend mooie sluiting. Gezien de exemplaren waarmee filmsterren op de rode loper poseren, is het nog steeds een statussymbool. Maar sinds enkele seizoenen is de enveloptas ook doorgedrongen tot de tasverslaafden onder ons, mede door de almaar voortdurende revival van de jaren tachtig. Ze zijn er in metallickleurig leer, stijf als een doosje of zacht en soepel als een lap stof. Zo groot als een dubbelgevouwen glossy of zo klein als een gewone envelop. En er gaat nog steeds niet veel meer in dan een mobieltje en een lipstick.