Een dodelijk spuitje voor een pitbullterriër zonder papieren

Wie staat er voor de rechter en waarom? Xeno (acht maanden) krijgt de doodstraf. Hij heeft geen maatschappelijk aanvaardbare ouders.

Door Rinskje Koelewijn

Er zitten ongebruikelijk veel agenten in de zaal bij de politierechter in Den Haag. Wel vier. De jongen die in de beklaagdenbank gaat zitten is rond de dertig. Lang, dun, kort sikje. Eigenlijk gaat de zitting niet over hem. Deze zitting gaat over Xeno.

Na Xeno komen de zaken van Diamond, Gino, Lady. Pitbullachtige honden. Stevige, compacte dieren met stevige kaken. Zo stevig dat ze, als ze eenmaal dichtklappen, niet meer opengaan. De pitbull valt sinds 1993 onder de Regeling agressieve dieren. Het zijn verboden honden. Ze hoeven er niet voor te bijten of agressief te doen, ze hoeven alleen maar te zijn wat ze zijn om van straat te worden gehaald. De hond gaat in de kennel, het baasje naar de rechter.

Xeno is acht maanden oud en komt oorspronkelijk uit Hongarije. Via België is hij naar een dierenwinkel in Nederland gekomen. Daar heeft de jongen van rond de dertig hem gekocht. Xeno had wel een identiteitsnummer, maar geen stamboom. Hij heeft niets om te bewijzen dat hij is wat zijn baasje beweert dat hij is: een Amerikaanse Staffordshireterriër. Dat zijn honden die bijna niet te onderscheiden zijn van een pitbull. Alleen zijn Staffordshireterriërs rashonden met ouders die zijn geslaagd voor de MAG-test (maatschappelijk aanvaardbaar gedrag). De één mag, de ander niet. 

De baas zegt dat zijn hond in België is gechipt. Daar zijn ze, zegt hij, niet zo extreem met die dingen. Met de wet en alles. Ondertussen, zegt hij, heeft hij alles in het werk gesteld om contact op te nemen met de fokker in Hongarije voor Xeno’s papieren.

De rechter luistert rustig en vriendelijk. Hij speelt met de gedachte de jongen nog wat extra tijd te geven om de papieren in orde te maken. Maar de officier van justitie springt ertussen. Hij zegt dat Nederland het afgelopen jaar werd overspoeld door valse en vervalste stambomen uit Hongarije. Dat zo’n stamboom daar gewoonweg wordt gefabriceerd en dat hij echt geen zin heeft om meneer in de gelegenheid te stellen van een pitbull een terriër te laten maken. Hij vindt het, zegt hij, maar een vaag verhaal. De rechter onderbreekt de officier, maant hem tot kalmte. Sust bijna.

Een feit is dat Xeno is onderzocht door de Algemene Inspectiedienst (AID). De AID heeft drie schouwers in dienst die alle in beslag genomen honden in het asiel onderzoeken. Om vast te kunnen stellen of een hond een pitbull is, is er een lijst met 38 uiterlijke kenmerken opgesteld. Een schouwlijst. Of de hond gladharig is, gespierd en atletisch, ongeveer 50 centimeter hoog. En of hij een brede kaak heeft. Xeno scoorde op alle 38 punten positief. Er is geen twijfel: Xeno is een verboden hond. De rechter vraagt de eigenaar wat hij daarvan vindt. 

Om te beginnen, begint de jongen, dacht hij dat Xeno geen pitbull was. Maar als hij het wel is, en hij moet toegeven dat het daar gezien de score wel een beetje op lijkt, dan wist hij niet dat hij hem niet mocht hebben. En ja, wat valt er verder nog te zeggen. Het is zijn hond, en die zit nu in het asiel. De jongen die eerst zo stoer leek, barst. Hij huilt. Hij is vrachtwagenchauffeur. De hond gaat altijd mee.

Voorzichtig bereidt de rechter de jongen voor op wat komen gaat. Dat hij begrijpt dat meneer een band heeft met Xeno. Dat Xeno vast een lief beest is, misschien helemaal niet agressief. Maar dat hij het nou eenmaal ook niet kan helpen dat dit soort honden verboden is. Dat het zelfs strafbaar is om er één te hebben. Dat je daar dus straf voor krijgt. Heel eerlijk, iedereen dezelfde straf: 250 euro boete. De hond moet worden onttrokken aan het verkeer.

Met een rukje staat de jongen op. De rechter roept hem nog na dat hij natuurlijk altijd in hoger beroep kan gaan als hij het oneens is met de beslissing. Als de jongen nog even had geluisterd, had hij begrepen dat zijn hond zojuist de doodstraf heeft gekregen. Het hoger beroep zal de dood van zijn hond niet voorkomen. Het oordeel van deze rechter is definitief. Misschien is een hogere rechter het niet eens met zijn beslissing, maar dan heeft Xeno het spuitje al gekregen. 

De eerste pitbullzaak van deze middag is voorbij. Deze viel mee. Ze zijn nooit makkelijk, deze zittingen, zegt de rechter. Maar, spreekt hij zichzelf moed in, we gaan hier niet zitten meehuilen. Je weet, zegt de rechter, alleen nooit wat ze zullen doen. Hij bedoelt de baasjes.

Vandaar al die agenten in de zaal. De rechter besluit er twee weg te sturen. „Twee brommers is wel voldoende.” Voor de sfeer in zaal, zegt hij, is het beter. De volgende is aan de beurt. De baas van Diamond.

(Wordt vervolgd)