Jonge dansers verlagen drempel

Dans 2movedancecompany: Sisterhood en (reprise) Brotherhood van Piet Rogie, La Flétrissure van Jens van Daele. Gezien 28/4 Lantaren-Venster Rotterdam. Inl: 2movedancecompany.com

Ingrid van Frankenhuyzen

Ze zijn een soort virtueel dansgezelschap dat (nog) niet voldoet aan alle regeltjes om voor een subsidie in aanmerking te komen, maar dansers Miquel de Jong en Kevin Polak bestaan als gezelschap 2movedancecompany al een jaar en ze veroveren gestaag een plek in de Nederlandse theaters. Ook weten ze ‘gratis’ choreografen aan zich te binden. Choreografen van naam die Polak (ex-NDT, Conny Janssen Danst) en De Jong (ex-Scapino Ballet/Ballet Preljocaj en Russell Maliphant) in – menselijke en toegankelijke duetten kneden, met een korte introductiefilm erbij. Want volgens hen moet dans een toegankelijke discipline worden.

De Vlaams/Rotterdamse choreograaf Piet Rogie (1954) maakte eerder het duet Brotherhood voor de twee dansers en het is in het minirepertoire van vijf choreografieën een hoogtepunt. De verhouding tussen twee broers staat centraal en dus gaat het er op sierlijke wijze dynamisch aan toe. In een licht vervreemdende sfeer boetseren ze elkaar als klei in allerlei vormen. Ze springen op een stoel en er weer vanaf, vangen elkaar op en tollen verder. Het ziet er lekker gek uit en in het filmpje licht Rogie het nog toe: „Mensen zijn gek, dat is nou eenmaal zo en daar is niks mis mee.” Erg mooi. Op uitnodiging maakte Rogie een vrouwelijke evenknie: Sisterhood waarvoor 2movedancecompany de danseressen Mariëlla de Jong (ex-Scapino) en Jessica van Rueschen inschakelde. Rogie liet de dames veel kleren dragen waarvan ze zich langzaam ontdoen. Net als de mannen plukken ze aan elkaar en rollebollen ze wat, maar Sisterhood is aanmerkelijk oppervlakkiger en gewoner dan Brotherhood. De dans is verworden tot veel ‘gedoetjes’ om niets. De dames hebben bij lange na niet de uitstraling en het charisma dat Polak (1970) en De Jong (1971) hebben. In de film verliezen choreograaf en danseressen zich in onnavolgbare pseudo-filosofie: de vaagheid tekent zich af in een lege choreografie.

Choreograaf Jens van Daele (1972), ook een Vlaming en ex-danser bij Piet Rogie, heeft wel die uitstraling wel. Op de introductiefilm bij La Flétrissure , vertelt hij over zijn zachtmoedigheid én woede, zijn achtergrond als boerenzoon en de noodzaak zich met dans bezig te houden. Ook al is de choreografie zelf wat voorzichtig, dans wordt zo wel pakkend gecommuniceerd. Precies wat 2movedancecompany voor ogen staat.