Debat over de voedselcrisis

Debat over de voedselcrisis A homeless girl eats her lunch next to a wall covered with a graffiti anti-war message and a peace sign on a street in Manila's Quezon City on Friday April 18, 2008, in the Philippines. The world marks Earth Day on Tuesday April 22, 2008, but this year's theme of water protection is likely to be overshadowed by the looming food and rice crisis. (AP Photo/Bullit Marquez)
Debat over de voedselcrisis A homeless girl eats her lunch next to a wall covered with a graffiti anti-war message and a peace sign on a street in Manila's Quezon City on Friday April 18, 2008, in the Philippines. The world marks Earth Day on Tuesday April 22, 2008, but this year's theme of water protection is likely to be overshadowed by the looming food and rice crisis. (AP Photo/Bullit Marquez) Associated Press

Vandaag balanceert de wereld op het scherp van de snede. Het aanbod kan de toenemende koopkracht in opkomende economieën niet aan en biobrandstoffen nemen een hap uit het beschikbare voedsel.

Prem Bindraban in de Volkskrant, 24 april 2008

Het grootste probleem is het gebrek aan arbeidskracht. Om één hectare rijst in te planten moet een boer 75.000 keer bukken, met zijn voeten in de modder. Jonge mensen hebben daar geen zin meer in. Die gaan liever hun geluk in de stad beproeven.

Louise O. Fresco in NRC Handelsblad, 19 april 2008

Onze kansen liggen dus veeleer bij productiviteitsverhoging. De productie van tarwe, maïs en rijst bedraagt op dit moment 3,3 ton per hectare. Die productie kan op een duurzame manier omhoog naar 6 ton per hectare, een verdubbeling dus.

Huub Löffler en Rudy Rabbinge in de Volkskrant, 24 april 2008

Sommige Zuid-Amerikaanse presidenten zijn vanwege hun steun aan biobrandstoffen medeverantwoordelijk voor de hoge prijzen en de mondiale honger.

President Evo Morales van Bolivia in NRC Handelsblad 22 april 2008

Vooral voor de regeringen van getroffen landen is er werk aan de winkel. Behalve op het bieden van noodhulp moet hun beleid zijn gericht op het stimuleren van de productie. De exportbeperkingen die bijvoorbeeld de Indonesische regering aan haar rijstboeren en de Argentijnse regering aan haar graanboeren hebben opgelegd, zijn in dat verband voorbeelden van hoe het niet moet. Ze zijn begrijpelijk met het oog op het voeden van de eigen bevolking, maar ontnemen boeren de prikkel tot produceren.

Commentaar De Volkskrant, 17 april 2008

De roep van de voorbije decennia naar vrijmaking van de landbouwmarkten – voer toch goedkoop voedsel in uit het buitenland – begint bitter te smaken. Dat voedsel is ten eerste niet meer zo goedkoop. En ten tweede, een aantal traditionele exportlanden verkiezen in deze tijden van slechtere oogsten en tekort hun voedsel zelf te houden.

Dirk Barrez in De Standaard, 17 april 2008