Een lintje voor ‘eigenwijze’ Jet

Het regent lintjes vandaag. Ook de 71-jarige Jet Goelela die zich inzet voor Surinaamse ouderen, kreeg er een. „Het zit in haar aard om mensen te helpen.”

Burgemeester Ruud Vreeman van Tilburg en de 71-jarige Jet Goelela-Sewcharan kregen vandaag allebei een lintje. Foto Merlin Daleman Nederland, Tilburg, 25-04-08 Mw. S. (Jet) Goelela Sewcharan. Lintjes uitreiking in stadhuis Tilburg door burgermeester Ruud Vreeman. © Foto Merlin Daleman
Burgemeester Ruud Vreeman van Tilburg en de 71-jarige Jet Goelela-Sewcharan kregen vandaag allebei een lintje. Foto Merlin Daleman Nederland, Tilburg, 25-04-08 Mw. S. (Jet) Goelela Sewcharan. Lintjes uitreiking in stadhuis Tilburg door burgermeester Ruud Vreeman. © Foto Merlin Daleman Daleman, Merlin

Het was nog een heel gedoe om de 71-jarige Jet Goelela-Sewcharan naar de kapper te krijgen, vertelt haar jongere zus Sabitrie. Eerst wilde ze niet. Toen wilde ze per se naar haar eigen kapper, en niet naar de kapper waar haar dochters een afspraak voor haar hadden willen maken. Tot gisteren bleef de vraag of ze wel echt zou gaan. „Mijn zus is heel eigenwijs”, zegt Sabitrie.

Dat ze vandaag een lintje zou krijgen, konden haar kinderen en haar zus natuurlijk niet tegen haar zeggen. Dus verzonnen ze een niet nader omschreven ‘dagje uit’ met de familie waarvoor ze haar vanmorgen zouden komen ophalen. Ze moest iets moois aan, en net haar hebben. Haar kinderen brachten Jet vanmorgen naar het stadhuis van Tilburg. Daar kreeg ze een onderscheiding van burgemeester Ruud Vreeman – die overigens zelf ook onverwacht een lintje kreeg.

Het lintje (lid in de Orde van Oranje-Nassau) komt voor haar zus op een goed moment, zegt Sabitrie. Samen wonen ze in een Tilburgs wooncomplex voor Surinaamse ouderen. Haar zus zit er in de bewonerscommissie. Vanaf dag één zet ze zich in voor de wensen of klachten van medebewoners, van wie sommigen jonger dan zijzelf. Maar zíj pakt de telefoon, gaat langs of schrijft brieven aan de woningcorporatie.

Het zit in haar aard om mensen te willen helpen, zegt Sabitrie. Omdat Jet vloeiend Hindi spreekt, heeft ze daarin jarenlang les gegeven aan jongeren. Maar ook als je voor een dichte deur staat omdat je je sleutels binnen hebt laten liggen, ben je bij haar welkom om te wachten, te eten en te drinken. En nu haar oudste schoonzoon ziek is, vangt zíj haar kleinkinderen op. Ook al is ze 71. Ze wordt wel eens moe van wat ze allemaal doet – ze is leverpatiënt – en ze denkt erover om te stoppen als vrijwilliger voor de Surinaamse ouderen. Daarom is nu zo’n goed moment voor een lintje, ook een beetje om een tijdperk af te sluiten. Vanmiddag is er een feestje voor haar in het wooncomplex.