Dit is een artikel uit het NRC-archief
Bekijk hele krant

NRC Handelsblad

Sport

In sfeer van maatpakken en stilettohakken

Sinds zaterdag wordt in Monte Carlo de finale van de European Poker Tour gehouden. Prijzengeld: ruim 8 miljoen euro. In deze glitterwereld van Bentleys en zonnebrillen is niets wat het lijkt.

De pokersterren in Monaco aan de finaletafel in de salle des étoiles van het Monte Carlo Bay hotel. Foto Bernadette de By
De pokersterren in Monaco aan de finaletafel in de salle des étoiles van het Monte Carlo Bay hotel. Foto Bernadette de By By, Bernadette de

Een knalgele Ferrari draait met piepende banden de oprit van het Monte Carlo Bay hotel op. Voor de ingang van het vijfsterrenhotel drommen een paar gasten samen om het tafereel goed te kunnen aanschouwen: een kalende man in roze krijtstreeppak die zijn geliefde de hand reikt terwijl zij haar stilettohakken uit de wagen steekt. Niet lang daarna volgt een minuscuul zwart rokje. Daarboven een artificieel landschap van, ongetwijfeld, een van de beste plastisch chirurgen ter wereld.

De crème de la crème van de European Poker Tour – een van de populairste en best gedoteerde pokertours ter wereld – wil niet voor elkaar onder doen aan de vooravond van de grand final in Monaco. Met vrouwen, auto’s, horloges en maatpakken bieden ze tegen elkaar op om straks een psychologische voorsprong te hebben aan de pokertafel. „Hé, daar heb je Gavin Griffin”, wijst een vrouw naar de 26-jarige Amerikaan die vorig jaar als qualifier met de hoofdprijs van 1,8 miljoen euro aan de haal ging. „Weet je waarom hij zijn haar vorig jaar roze heeft geverfd”, vraagt ze aan haar vriendin. „Omdat hij aandacht voor borstkanker wilde vragen. Sympathiek, niet?”

De finaleweek van de European Poker Tour – waar 8,4 miljoen euro aan prijzengeld valt te winnen – werd zaterdag geopend door Boris Becker. De zesvoudig grandslamwinnaar, die als proftennisser pokerde om zijn concentratievermogen te vergroten, sloot zich vorig jaar aan bij het eliteteam van PokerStars, dat eerder beroemdheden als Chris Moneymaker, Isabelle Mercier, John Duthie en de Nederlander Noah Boeken vastlegde. In bruin leren jasje en met jarenzeventigzonnebril betreedt Becker de salle des etoiles, die een schitterend uitzicht biedt over de baai van het vorstendom. Nu eens een handtekening uitdelend, dan weer een praatje makend met professionele pokeraars die in hun sport evenveel status hebben als hij destijds als tennisser.

En dat verklaart waarschijnlijk waarom Becker wat onwennig oogt te midden van al die pokertoppers: hij weet dat hij in deze tak van sport nog maar een beginneling is. Wiebelend op zijn blinkende zwarte schoenen laat hij alles over zich heenkomen.

Als het na veel moeite lukt hem terzijde te nemen, trekt de drievoudig Wimbledonwinnaar een vergelijking tussen tennis en poker. „Voor beide sporten heb je discipline, tactisch inzicht en mensenkennis nodig. Mensen denken dat het bij poker allemaal om geluk draait”, zegt de Duitser die sinds enkele maanden een trainingsprogramma volgt om zijn kampioenschapsdrift te voeden. „Maar ik kan je verzekeren dat dat maar een van de vele factoren is. Om het ver te schoppen in deze sport moet je mentaal en lichamelijk in topconditie verkeren.”

Dat geldt ook voor Thomas Kremser (41), de lange Oostenrijker die dit jaar 35 pokertoernooien in goede banen moet zien te leiden, waaronder de finale van de European Poker Tour. „Een militaire operatie”, noemt hij de voorbereiding van het sportevenement in Monaco. „Aan deze finale doen 842 pokeraars uit 48 landen mee. Sommige deelnemers hebben een startplaats via internet verdiend, anderen telden 10.000 euro voor een buy-in neer.”

Alle spelers willen hun beste beentje voorzetten, legt Kremser uit. Maar daarbij mag de tijdslimiet niet worden overschreden, want dan loopt het hele programma in de soep. „En dat zou een ramp zijn.”

En wat te denken van de tachtig dealers die in Monaco werkdagen van soms zestien uur maken? Ook zij moeten volgens Kremser goed begeleid worden, liefst in hun eigen taal. En dan heeft hij het nog niet eens over de honderd journalisten die in een propvolle perskamer hun stukken moeten zien te schrijven. „Nog nooit in de geschiedenis van dit toernooi hebben zo veel cameraploegen de finale geregistreerd”, zegt hij. „Het toernooi wordt in veertig landen uitgezonden: het zoveelste bewijs dat deze sport nog lang niet over zijn hoogtepunt heen is.”

De populariteit van het kaartspel – dat in Nederland onder de kansspelwet valt – is de afgelopen jaren sterk gegroeid. „Ik ken weinig mensen die tegenwoordig níet pokeren”, zegt Noah Boeken (27), een van de dertig Nederlanders die in Monte Carlo aan de finale deelneemt. De man met de bijnaam Exclusive is in de pokerwereld een bekend gezicht sinds hij drie jaar geleden de Scandinavian Open (hoofdprijs: 150.000 euro) won. „In Denemarken moest ik het opnemen tegen driehonderd concurrenten”, vertelt de Amsterdammer op het zonovergoten terras van het Monte Carlo Bay hotel. „Dat is niets vergeleken bij de achthonderd pokeraars die zich voor dit toernooi hebben aangemeld.” Er schuiven ook steeds meer vrouwen aan tafel, valt Boeken op. „Ze winnen niet vaak grote toernooien, maar worden door het merendeel van hun mannelijke collega’s onderschat.”

In de sterrenzaal van het Monte Carlo Bay hotel gaat de volgende dag een licht geroezemoes op als de smaakmakers van het toernooi voor even plaats nemen aan de finaletafel waar zij later in de week hun beste spel hopen te laten zien – ervan uitgaande dat zij de eerste ronden overleven. Hun minder bekende collega’s kijken toe, in de wetenschap dat ook qualifiers regelmatig met de hoofdprijs naar huis gaan. Want dat is het mooie van deze sport: als de klok loopt is iedereen gelijk. Slobbertruien zitten gebroederlijk naast Armanipakken, tatoeages naast decolletés. Veel deelnemers dragen zonnebrillen en capuchons om hun eigen gemoedstoestand te maskeren en hun tegenstanders stiekem te kunnen observeren. En de koptelefoon is duidelijk aan een opmars bezig; zo kunnen pokeraars zich afschermen van het geroezemoes en geritsel van chips.

Van tijd tot tijd wordt er gewenkt naar een masseur die – tegen betaling van 1,50 euro per minuut – de bloedcirculatie op peil moet houden. „Bij een toernooi als dit kun je goed verdienen”, vertelt de Amerikaanse Sookhee (35), die begon als serveerster in een casino in Los Angeles en twaalf jaar geleden het bedrijfje ‘Thee best hands’ oprichtte, dat pokerspelers stoelmassages aanbiedt tijdens toernooien. „Ik heb wel eens een klant voor negentien uur achter elkaar gemasseerd”, zegt Sookhee, terwijl ze de nek van een van de deelneemsters onder handen neemt. „Het was extreem vermoeiend. Maar je maakt het hele gebeuren wél van dichtbij mee.”

Ook veel van de pokeraars beschikken over een handelsgeest. Zo richtte Boeken enkele jaren geleden de website nl.pokernews.com op en voorziet pokermaat Marcel Lüske (55) beginners van adviezen. „Want in deze sport moet je veel uren maken”, legt de voormalig telegrambesteller uit. „En dan is het verstandig als je vooruit kijkt.” Of Lüske donderdag aan de finaletafel zit, durft hij niet te voorspellen. Want in zijn dertig jaar lange pokercarrière kwam hij geregeld voor verrassingen te staan. „Maar niets is frustrerender dan als bubble boy te eindigen, zegt hij verwijzend naar de term voor spelers die nét niet voor een geldprijs in aanmerking komen.” Dan vertrekt hij nog liever op kousenvoeten uit Monte Carlo.