Hedgefondsen starten charmeoffensief

Organisaties die verschillende kampen in dezelfde bedrijfstak vertegenwoordigen, kunnen bittere rivalen zijn. Maar in de wereld van de hedgefondsen is plotseling sprake van wederzijdse waardering. De kredietcrisis heeft geleid tot oproepen tot stringenter financieel toezicht, en hedgefondsen zijn makkelijke doelwitten. Maar zij lijken niet verantwoordelijk voor de recente onrust op de markten, en daarom zou dit wel eens een goed moment kunnen zijn voor een charmeoffensief.

De in Washington gevestigde Managed Funds Association (MFA) en de Londense Alternative Investment Management Association hebben vorige week bekendgemaakt te zullen gaan „samenwerken bij belangrijke initiatieven in de bedrijfstak”, waarbij ze hun traditionele rivaliteit zullen loslaten. De MFA zegt onder zijn nieuwe voorzitter, het voormalige Amerikaanse Congreslid Richard Baker, tevens toenadering te hebben gezocht tot de Coalition of Private Investment Companies, een kleinere organisatie die zo’n twee jaar geleden is opgezet door oprichter Jim Chanos van hedgefonds Kynikos, met als doel een coöperatiever relatie met wetgevers op te bouwen.

De organisaties hebben ook zo hun redenen om hun meningsverschillen terzijde te schuiven. Overal zijn wetgevers op het oorlogspad. En omdat de hoogste bazen van de grootste hedgefondsen veel geld verdienen, vormen ze dankbare politieke doelwitten. John Paulson, wiens Paulson & Co met zeer veel succes speculeerde op de ineenstorting van de Amerikaanse hypotheekmarkt, toucheerde vorig jaar bijvoorbeeld 3 miljard dollar (1,9 miljard euro), aldus het vaktijdschrift Trader Monthly. Hij was niet de enige met een salarisstrookje met tien cijfers.

Veel om inkomsten verlegen zittende wetgevers willen dat die hedgefondsbazen en hun collega’s in de private-equitysector meer belasting gaan betalen. Sommigen zouden ook graag zien dat ze onderworpen worden aan strengere transparantie-eisen en wellicht aan beperkingen van hun activiteiten. Een paar wetgevers richten zich op vermeende marktmanipulatie door hedgefondsen, maar als daar sprake van is, zou de bestaande regelgeving moeten volstaan om er iets aan te doen.

Toch zijn het vooral de banken, die onder rechtstreekse controle staan van Amerikaanse en Europese toezichthouders, die de afgelopen maanden de grootste verliezen hebben geleden. Hoewel er een paar hedgefondsen over de kop zijn gegaan en de rendementen voor beleggers gemiddeld enigszins tegenvielen, lijken de zorgen van vóór de crisis dat hun hoge percentages vreemd vermogen tot systeemrisico’s konden leiden, nogal overdreven. Dat zou wel eens het beste begin van een pr-campagne kunnen zijn dat de bedrijfstak zich kan wensen.

Richard Beales