Lekker orkestraal en voor het hele gezin

Alex Turner, zanger van Arctic Monkeys kon bij z’n rockband de liefde voor een ouderwetse sound niet kwijt.

Samen met Miles Kane maakte hij het hobbyproject The Age Of The Understatement.

Zoals dat gaat bij zingende broers, lijken hun stemmen sprekend op elkaar. Ze vullen elkaar aan, nemen elkaars melodieën over, vervullen dienende functies achter elkaars leadzang en vinden een tweede stem alsof het hun tweede natuur is. Maar Alex Turner en Miles Kane zíjn helemaal geen broers. Goede vrienden, dat wel. De één is beroemd als zanger van Arctic Monkeys, de ander aanstormend als frontman van de nieuwe Britse rocksensatie The Rascals. Samen maakten ze het album The Age Of The Understatement, als hobbyproject met serieuze bijbedoelingen.

Muziekbroeders zijn het, die hun liefde voor de ‘klassieke’ popmuziek van The Walker Brothers, Burt Bacharach en het oudere werk van David Bowie wilden delen. Voordat ze er uitgebreid bij stil konden staan schreven ze een dozijn songs en vertrokken naar Frankrijk om ze op te nemen, ver verwijderd van de sterrenstatus die Turner met de Arctic Monkeys geniet. Producer James Ford van Simean Mobile Disco speelde zelf de drums. Arrangeur Owen Pallett, bekend van Arcade Fire, gaf extra cachet aan de opnamen door er statige orkestpartijen aan toe te voegen. Het resultaat is een tijdloos liedjesalbum met veel drama en een ouderwetse sound, die je niet zou verwachten van twee muzikanten die nog vroeg in de twintig zijn.

De liedjes kwamen vanzelf, zeggen de twee zanger/gitaristen. Bij hun respectievelijke bands konden ze lang niet al hun ideeën kwijt. „De Monkeys zien me al aankomen met liedjes als deze”, zegt Turner. „Ik wist van meet af aan dat het geen materiaal voor een rockband zou zijn. Ik bevind me in een fase waarin liedjes schrijven me makkelijk af gaat. Een nieuw Arctic Monkeys-album heeft hier niets onder te lijden, want ook daarvoor heb ik al de nodige songs op de rails staan.”

Kane heeft het debuutalbum van zijn groep The Rascals al af, maar wilde toch eerst naar buiten treden met het duoproject. „Dit is een spontane actie waar je geen gras over moet laten groeien. We hebben de songs heel dicht bij het oorspronkelijke idee gehouden door het stapsgewijs op te nemen. Eerst de drums, dan de bas, dan de eventuele gitaar en toetsen. Bij al die stappen dachten we na over de zang en verzonnen we er melodieën en zangpartijen bij. Volstrekt anders dan we het met onze bands zouden doen. Daar heb je altijd rekening te houden met anderen die hun eigen ideeën inbrengen, vaak sterk afwijkend van het oorspronkelijke uitgangspunt. Dat kan ook heel waardevol zijn, maar deze muziek vroeg om een eigenwijzere aanpak.”

Pas op het laatste moment verzonnen ze een groepsnaam, The Last Shadow Puppets. „Dit project speelt zich af in de schaduw van onze eigenlijke carrières”, licht Turner toe. „Met Puppets willen we het Disney-achtige aspect van de muziek benadrukken. Een beetje kitsch mocht het zijn, lekker orkestraal en toegankelijk voor het hele gezin. En we zijn hoe dan ook de laatsten van onze soort, want niemand doet het ons na om zo af te wijken van de muziek waarmee we bekend werden. Of nog bekend gaan worden.”

De popmuzikant waar ze het meest tegen op kijken is Scott Walker. Vooral diens Jacques Brel-interpretaties en zijn soloplaten uit de jaren zestig vallen in de smaak. Kane: „Een nummer als Annabella heeft een melodramatische lading die je in de popmuziek van nu niet snel meer zult tegenkomen. Dat gevoel wilden we terughalen. Schaam je niet voor het grote gebaar, de grote emoties, hielden we elkaar voor. Bij onze rockbands zingen we over het dagelijks leven. Als Last Shadow Puppets staan we het onszelf toe om een theatrale lading aan onze muziek toe te voegen.”

The Age Of The Understatement vonden ze een lekker vage titel, zegt Miles. „Ik hou van alle boek- en plaattitels die beginnen met The Age Of… Het suggereert diepgang. We hebben het hier over een heel tijdperk, niet zomaar een momentopname. Het understatement bestaat eruit dat we gewoon lekker aan de gang zijn gegaan met muziek die uit de losse pols kwam. Aanvankelijk dachten we dat we heel avantgardistisch bezig waren. Dat het een toegankelijke popplaat werd, is een gelukkig toeval.”

Voor Alex Turner is er maar één drijfveer voor al zijn muzikale activiteiten: „Als artiest wil je in beweging blijven.” Kane heeft het eerst nog druk met het Rascals-album dat in juni verschijnt. In het najaar komen de Last Shadow Puppets wellicht toe aan optredens. „Met violen”, zegt Turner op besliste toon. „Zonder violen zijn we nergens met deze muziek.”

The Age Of The Understatement verschijnt via Domino/Munich Records. The Rascals spelen 26 april op London Calling in Paradiso.